Eén van de mooiste en spannendste momenten, maar tegelijkertijd ook één van de vervelendste momenten van een bestuursperiode stond deze avond op het programma van de PvdA Rotterdam. Mooi en spannend omdat er wordt gesproken over de inoud, het vizier op scherp wordt gesteld en kandidaten strijden om een plek op de lijst. Vervelend omdat er voor mensen teleurstelling is over de positie die aan hen is toebedeeld op een lijst. En moeilijk voor een afdelingsbestuur omdat zij mensen moeten teleurstellen omdat je één plek maar één keer kan vergeven.

Het was een avond van winst, omdat de leden hebben gesproken en die leden die hebben het laatste woord. Een druk bezochte bijeenkomst waar heel veel besproken werd. De commotie die de afgelopen dagen was ontstaan over de positie van Peter. De leden oordeelden met een absolute meerderheid dat hij na de drie wethouders de volgende positie het beste kon bekleden. Marco Heijmen steeg, in mijn ogen verdiend , vier plaatsen naar nummer 9.

Ook ik heb een poging gewaagd om een paar plaatsen omhoog te klimmen. De actie lukte net niet. Ik verloor in de tweede ronde met 103 tegen 120 stemmen voor plaats 12. Concreet betekende dat dat als 8 partijgenoten voor mij hadden gestemd het wel was gelukt. Jammer voor mij, maar goed dat wij binnen de PvdA, in tegenstelling tot een andere niet nader te benoemen partij met externe financiers vanuit de vastgoedwereld, wel echte ledendemocratie kennen. Ik was in ieder geval gelukkig dat ondanks het feit dat ik nu 1,5 jaar meeloop breed vertrouwen heb weten te kweken in onze gelederen. De leden hebben vertrouwen uitgesproken over mijn acteren, waar ik voor zal blijven werken.