De zomervakantie is een periode dat post zich ophoopt tot enorme stapels. Er is dan toch flink wat tijd nodig om die stapels door te akkeren.

Drie dingen trokken in het bijzonder mijn aandacht.

1. De enorme hoeveelheid gedrukt materiaal van culturele instellingen, die op mij een indruk maken dat het niet de goedkoopste alternatieven zijn. Nu is het begrijpelijk dat culturele instellingen, vooral in deze tijden zichtbaar willen maken aan lokale politici wat er georganiseerd en gepresteerd wordt. Niks mis mee, zelfs bemoedigend, maar ik vraag me dan af of er wel eens wordt nagedacht aan andere manieren om informatie te delen. Denk aan digitale nieuwsbrieven, digitale mailings etc. De hoeveelheid papier die ik heb weggegooid is echt immens.

2. De relatiemagazines van de gemeente en deelgemeenten. Medewerkers informeren door een krantje en relatieonderhoud met fancy magazines. Dat moet goedkoper en efficiënter kunnen.

3. Jaarverslagen van verschillende (gesubsidieerde) organisaties. Het is belangrijk om transparant te zijn en de gebruikte middelen te verantwoorden aan het publiek. Ik zie tegenwoordig wel steeds meer organisaties die een aanbiedingsbrief sturen over het jaarverslag zonder het papieren verslag zelf. In de aanbiedingsbrief worden dan kort de meest opvallende punten gepresenteerd, met de mededeling dat een papieren exemplaar gevonden kan worden op de website of aangevraagd kan worden via de mail.

Vooral in deze tijden waar de overheidsfinanciën onder druk staan is het voor iedereen belangrijk om goed te rade te gaan waarop bespaard kan worden. De drie voorbeelden hierboven zullen geen miljoenen opleveren, waarmee we flinke gaten kunnen dichten, maar zijn wel simpele zaken waarmee een begin gemaakt kan worden.