Voor het zover is moet er natuurlijk heel veel gebeuren. Vanmiddag beleefden we in ieder geval een voorproefje van wat een leuk feestje kan worden voor Rotterdam op 4 maart 2010. De beoogde nieuwe lijsttrekker van de PvdA Rotterdam is Dominic Schrijer. Met 52 procent van de stemmen haalde hij al in de eerste ronde een absolute meerderheid. Overigens een puike prestatie van Hamit Karakus met 40 procent van de stemmen. Ronald Motta was voor 8 procent van de leden de meest geschikte kandidaat.

Nadat de overwinning voor Dominic werd bekend gemaakt volgde een daverend applaus. Dominic sprak zijn eerste woorden als beoogd lijsttrekker. Een mooie speech waarbij hij lovende woorden sprak over Ronald's idee over bewonersparticipatie en aangaf dat hij tijdens en na de campagne graag met Hamit verder wil om Rotterdam opnieuw een stuk beter te maken. Hij zette een mooi verhaal neer over de koers van de PvdA.

Vandaag heb ik gezien dat de Rotterdamse PvdA-leden er zin in hebben. Ik heb er ook enorm veel zin in. Dominic zal een uitstekende lijsttrekker zijn en is in staat om de krant op 4 maart te doen koppem met:

PvdA ook met Dominic Schrijer de grootste in Roterdam

'Ouder worden in Rotterdam: een straf of een zegen' was de veelbelovende titel van het publieksdebat die Stichting lokaal regelmatig organiseert in de Rotterdamse Bibliotheek. Onder leiding van Prem Radhakishun gingen Jan Slagter (Omroep Max), Klaas Pieter Derks (CNV Jongeren) en Kees de Lange (Nederlandse Bond voor Pensioenbelangen) in debat met het publiek over een aantal stellingen. Leuk debat waar genoeg ouderen op waren afgekomen om een levendig debat te houden. Ik had het voor geen goud willen missen. Toen ik binnenkwam ving ik direct al op dat de politiek en media ervoor zorgen dat ouderen in een negatief daglicht worden geplaatst.

Na deze boodschap van één van de panelleden kreeg ik toevalligerwijs de microfoon onder mijn neus gedrukt. De vraag was hoe oud ben je? Ik zei: gisteren nog 28 geworden, maar wil wel direct reageren op hetgeen wat hier is gezegd over dat de politiek zou veroorzaken dat ouderen als last worden gezien. Dat wil ik meteen even rechtzetten. Ik ben gemeenteraadslid in Rotterdam voor de PvdA en één van de dingen die de Rotterdamse PvdA absoluut bestrijdt is dat ouderen als last worden gezien. Het overgrote deel van de 80.000 Rotterdamse ouderen is vitaal en doet nog volop mee in de samenleving. Vanuit het publiek werd dat bevestigd door een vrouw die meer dan 40 uur per week vrijwilligerswerk deed. Wij spreken liever niet over vergrijzing maar over verzilevering. Ik zie ouderen als kapitaal van onze samenleving en zou graag zien dat ouderen hun levenservaring en kennis overdragen aan de jongere generaties. Het platform om dat te bewerkstelligen is dan ook op initiatief van de PvdA door het college bewerkstelligd. Eén van de blijvende successen van het Jongerenjaar wordt het project Dynamic Duo's waarbij een oudere Rotterdammer wordt gekoppeld aan een jongere Rotterdammer met als doel om van elkaar te leren.

Een andere mevrouw in de zaal sprak uit dat het een zegen is om oud te worden in Rotterdam: Wij kunnen hier gratis reizen met openbaar vervoer en wonen in levensloopbestendige woningen. Vond het mooi om te horen dat de oudere Rotterdammer tevreden is wat de Rotterdamse PvdA voor hen heeft bereikt.

Neemt niet weg dat we moeten doorkijken om de positie van de oudere Rotterdammer verder te verstevigen en beter tot zijn recht moeten laten komen. Sociaal isolement onder ouderen moet verder aangepakt worden. Naar schatting leven er ongeveer 12.000 ouderen in isolement of hebben daar een hoog risico voor, terwijl er 500 ouderen zijn bereikt. Het verder verankeren en uitrollen van de kennis die in 2008 is opgedaan is een absolute must voor 2009.

In het kader van Rotterdam Jongerenhoofdstad 2009 liepen burgemeester Aboutaleb, de wethouders Karakus, Kriens, Schrijer, Vervat en Grashof, een ochtend mee met jongeren om zelf te beleven wat er onder jongeren leeft. Aan het einde van de ochtend werden de bevindingen plenair teruggekoppeld in YourSpace. Het college laat daarmee zien dat er wel degelijk geluisterd wordt naar jongeren. Politieke participatie onder jongeren is enorm laag en activiteiten als deze, B&W Next en Young EDBR zouden een substantiële bijdrage kunnen leveren aan het opwekken van interesse voor de politiek en het bestuur in de stad.

De ochtend heeft bijgedragen dat de collegeleden in de huid van de jongere Rotterdammer konden kruipen en te ervaren met welke problemen/uitdagingen/mogelijkheden/onmogelijkheden zij te kampen krijgen. Daarbij kregen de collegeleden de opdracht mee om een voorwerp mee te nemen en te kijken naar de mogelijkheden om de jongeren waar ze mee meeliepen een stap verder kunnen krijgen in hun ontwikkeling. Zo ging de burgemeester mee naar Pension Maaszicht, opvanglocatie voor jongere dak- en thuislozen, liep wethouder Kriens mee met een jongen die zich profileert als stadspromotor en kwam wethouder Vervat terug met een cd'tje, die onlangs was opgenomen en waar twee nummers opstaan van een cultureel divers meidengroepje van rond de 12 jaar en een geboren heroïneverslaafde (moeder gebruikte toen zij zwanger was). Vervat gaat zijn netwerk aanwenden om het cd'tje in de kerstpakketten te krijgen van een aantal bedrijven.

Talentontwikkeling voor de jeugd is van enorm belang voor een 'boost' in Rotterdam. Vanuit de gedachte dat iedereen een talent heeft, maar sommigen nooit de mogelijkheid krijgen om hun talent te ontdekken en uit te nuttigen, zou het college moeten kijken naar de mogelijkheden om talent verder te laten ontplooien. YourWorld draagt daar aan bij en het zou mooi zijn als de resultaten van die inzet een structurele bijdrage zouden leveren aan een blijvende aandacht voor talentontwikkeling in deze stad. Maar laten we daarbij niet de kapitale fout maken om talentontwikkeling meer aandacht te geven als opleiding en onderwijs. Opleiding en onderwijs zijn immers de basis en een stevige basis heb je nodig om talent op te kunnen uitbouwen.

Hulpverleners, zorgaanbieders, vrijwilligers, mantelzorgers: allen zijn ze bezig om ervoor te zorgen dat mensen die hulp of zorg nodig hebben, de hulp en zorg krijgen die men hoort te krijgen. In De Leeuwenhorst op de West-Kruiskade was ik op aanraden van mijn collega Peggy Wijntuin uitgenodigd om deel te nemen aan een literair café waar over volksgezondheid en zorg in Rotterdam werd gesproken. Vooral een hele leuke bijeenkomst waar vooral Surinaamse en Antillianse vrouwen maandelijks op af komen om verschillende thema's te bespreken.

Vandaag stond het in het teken van de zorg in Rotterdam waarbij werd ingezoomd op twee punten. In de eerste plaats de gezondheidssituatie van Rotterdammers. Uit cijfers komt naar voren dat Rotterdam de meest ongezonde stad is van Nederland: we wegen zwaarder, roken veel, drinken veel, zijn twee keer zo depressief en leven korter. Op zich zijn dit punten waar je niet één medicijn voor hebt. Je kan mensen simpelweg niet verbieden om te eten, te roken of drinken. Wel kan je werken aan het preventieve door ervoor te zorgen dat men werkt aan de leefstijl. In mijn ogen begint dat zo vroeg mogelijk: bij het bewust maken van ouders over opvoedingsaspecten en het bewust maken van kinderen op school. Toen ik op de middelbare school zat werd er al voorlichting gegeven over roken, drinken gokken en veilig vrijen. In Rotterdam zien we dat de GGD daar een rol in speelt. Ook de Centra voor Jeugd en Gezin moeten daar een rol in gaan spelen. Een behoorlijke inzet voor de toekomst, omdat je in moet zetten op de lange termijn. De inzet van het college is dan ook ook dat over 10 jaar Rotterdammers gemiddeld even lang leven als de rest van de inwoners van Nederland. Wat is daarvoor nodig? Een stevige sociale agenda, omdat ongezondheid samenhangt met de sociaal-economische positie van Rotterdammers. De taak van de overheid is in mijn ogen dat de overheid een stimulerende en faciliterende rol speelt om mensen in een betere sociaal-economische positie te brengen. Dus niet dweilen met de kraan open. Werken aan preventie, aan de voorkant en tegelijkertijd aan de achterkant hulpverlening organiseren waardoor mensen niet door de bodem zakken.

Het tweede ligt in het verlengde van het eerste vraagstuk en gaat over hoe je die ouders die kinderen opvoeden het beste kan begeleiden. Je kan kiezen om als overheid vanachter je bureau mensen hulp te verlenen en van mensen vragen dat ze naar je toekomen of je kiest ervoor om naar mensen toe te gaan. Is dat bemoeizucht of noodzaak? Ik geloof meer in het tweede en ben blij dat wij in Rotterdam kiezen voor de frontlijnaanpak waarbij hulpverleners langsgaan bij mensen om te vragen of er geholpen kan worden. De resultaten zijn positief, burgers waarderen het en je ziet de zelfredzaamheid en het vertrouwen van onder andere alleenstaande Rotterdamse vrouwen met kinderen groeien als er iemand langskomt die je leert hoe je een huishouden moet runnen, kinderen kan opvoeden en misschien zelfs aan het werk kan gaan. De noodzaak bij heel veel Rotterdammers is er. Daar kunnen we onze ogen niet voor sluiten.

Twee Rotterdamse hulpverleners leverden ook hun bijdrage tijdens de bijeenkomst waarbij ze aangaven dat de persoonlijke benadering toch het beste werkt. Dat is een opgave voor zo'n grote stad met heel veel inwoners die er sociaal-economisch niet al te best voor staan. Zonder ambitie kom je nergens en hoop dat ik ook in de toekomst mijn brijdrage kan leveren aan het behalen van de ambities. Ook ik wil langer leven om zo langer mijn steentje bij te dragen.

Goed gebruik van mij en mijn collega raadsleden van de PvdA is dat zij op de donderdagmiddag, als zij niet in de actualiteitenraad zitten, de stad ingaan om met eigen ogen te zien wat zich afspeelt in de stad. Zo was ik afgelopen donderdagmiddag bij de klanbordgroep Wmo, een inspraakorgaan dat door de gemeente Rotterdam in het leven is geroepen om de gemeente te adviseren over de Wmo. Het college denkt nu na over het meerjarenplan Wmo 2010-2015.

De energie spatte er daadwerkelijk vanaf, de bijeenkomst was enorm interactief. Er werd door deelnemers (er waren zo'n 35 mensen op afgekomen) gestrooid met ideeën, opmerkingen, aanmerkingen, tips en verbeteringen. Voor mijn persoontje was het fantastisch om te zien dat er zoveel organisaties en mensen zijn die Rotterdam en alle Rotterdammers een warm hart toedragen. Een hart die nog harder gaat kloppen als zij iets betekenen voor de Rotterdammer. Deze organisaties, of ze nou privaat, semi-publiek, gesubsdieerd of vrijwillig zijn, doen, willen doen en vaak kunnen ze het ook doen. Zonder deze organisaties valt de sociale structuur van Rotterdam in flarden uiteen. Buitengewoon jammer dat organisaties die lof verdienen niet altijd de lof krijgen die zij verdienen en worden uitgemaakt voor 'subsidietrekker' of 'gelieerd aan de linkse kerk'. Extreem jammer dat ik juist die criticasten niet heb kunnen aantreffen in de zaal om opnames te maken van mooie dingen die in Rotterdam gebeuren.

Natuurlijk ben je niet blij als je te horen krijgt dat er pal naast je huis een opvanglocatie neergezet gaat worden voor dak- en thuislozen. Voor de GGD was dat de reden om maandagavond twee sessies te houden waarbij directe buurtbewoners vragen konden stellen aan wethouder Kriens, de commissaris van de politie de heer Van de Tol en aan de heer Czyzewski, bestuursvoorzitter van Bouman GGZ.

Prijzenswaardig was de houding van de bewoners van De Esch. Naar mijn mening gaven ze heel duidelijk blijk aan hoe betrokken zij zich voelen in hun wijk. Het gros van de klachten laat zich samenvatten door één heel belangrijk signaal, namelijk dat de opvanglocatie een aanzuigende werking kan hebben op de overlast in de wijk die er nu al is. Dat is een heel duidelijk signaal waar eenieder vanuit zijn verantwoordelijkheid aan moet werken. Denk daarbij aan de politie als handhaver van de openbare orde, de hulpverlener op de opvanglocatie die afspraken maakt met de bewoners van de opvanglocatie, het college als regisseur om dak- en thuislozen van straat te halen, de gemeenteraadslid vanuit zijn of haar taak om het college te controleren, maar ook de bewoner die indien hij of zij hinder ondervindt van overlast dient dit te melden aan de instanties die daarvoor in het leven zijn geroepen, zodat daar wat aan gedaan kan worden. Door de antwoorden van de drie bovengenoemde personen werd er in ieder geval heel veel onduidelijkheid en onzekerheid bij de buurtbewoners weggenomen.

Ik vind dit een te serieus onderwerp om in te spelen op het sentiment en zal geen moeiete te nemen om uitgebreide conversaties te verzinnen die nooit hebben plaatsgevonden. Dit is ook geen onderwerp voor stemmingmakerij om mensen bang te maken. Tijdens de informatieavond deed het me pijn om te horen dat een lokale Rotterdamse partij affiches had opgehangen in het complex van Mazesteyn, een wooncomplex voor oudere Rotterdammers , terwijl op deze locatie al een informatieavond speciaal voor de bewoners van het complex was gepland.

Vanuit mijn rol als volksvertegenwoordiger van de meest Rotterdamse partij maak ik de balans op aan de hand van de informatie die ik nu voorhanden heb:
1. De informatieavond heeft er in ieder geval voor gezorgd dat heel veel vragen en onzekerheden zijn weggenomen;
2. Uit het door het college openbaar gemaakte politierapport maak ik op dat de politie komt met een positief advies, mits wordt voldaan aan een aantal randvoorwaarden die uitstekend ingevuld kunnen worden door betrokken instanties;
3. Er al sprake is van dezelfde doelgroep op de locatie. Het gaat zelfs om de helft van het huidige aantal (ipv 40 personen komen er nu 20). Bovendien gaat het om 24-uursbegeleiding en niet om begeleiding van 4 uur per dag die op dit moment plaatsvindt;
4. De bewoners een doorslaggevende stem krijgen over de inrichting door zitting te nemen in een beheercommissie om zo bij te dragen aan een breed gedragen beheerconvenant;
5. Van de 2500 mensen die op dit moment in heel Rotterdam in opvang zitten, slechts 20 personen op deze locatie komen te zitten (dat is 0,8% van de mensen die nu in opvang zitten). De PvdA is altijd voorstander geweest van een evenredige verdeling over de stad;
6. De locatie geschikt gemaakt gaat worden voor alle eisen die voor een dergelijke locatie gelden;
7. Politie, gemeente en Bouman intensief gaan samenwerken om de veiligheid in de buurt te waarborgen.

Al deze constateringen voor ogenschouw nemend en gezien de ervaringen van andere locaties voor dergelijke opvang vind ik dat de wethouder het uistekend heeft gedaan in dit proces. Vanuit mijn verantwoordelijkheid zal ik de ontwikkelingen intensief volgen en ongeregeldheden aan de kaak stellen als dat nodig mocht zijn.

Het Rotterdamse Erasmiaans Gymnasium organiseert deze week een groots opgezette simulatie van het Europees Parlement. Gedurende een week lang doen leerlingen van 16 tot 18 jaar uit verschillende Europese landen research naar 16 thema's die door henzelf zijn gekozen. Interessante thema's zoals veiligheid, sociale woningbouw, bevordering gebruik openbaar vervoer, efficiënter laten werken van de Europese Unie, er kwam heel veel aan bod.

Gisteravond mocht ik op uitnodiging van de organisatie samen met wethouder Grashoff en Steven van Eijck (voorzitter van YourWorld) bij de 'Meet the Boss' sessies de tafels langsgaan en de thema's die werden besproken plenair terug te koppelen. Het was geweldig om te zien dat jongeren zo actief participeerden en zo betrokken waren bij grootstedelijke thema's. Daarbij werden ze geïnspireerd door twee ervaren professionals uit het veld op het gebied van hun eigen thema om hun eigen gedachtegang aan te scherpen.

Vrijdag en zaterdag gaan de leerlingen hun resulataten presenteren. De resultataen worden zaterdag ook overhandigd aan de burgemeester. Iedereen die meent dat het Jongerenjaar geen internationaal elan heeft en die betwist of het ook echt nut heeft, nodig ik uit om een kijkje te nemen op http://www.eeyp-rotterdam.org/. Ik heb in ieder geval mogen genieten van supercreatieve jonge geesten die niet de toekomst hebben, maar de toekomst zijn.

Wat ben ik blij dat ik donderdagmiddag het wijkgebouw aan de Kipstraat bezocht om "Pro Lude" te zien optreden. Pro Lude is een toneelgemeenschap, die de afgelopen weken in opdracht van Pluspunt verschillende Rotterdamse wijken aandeed om ouderen op een laagdrempelige manier kennis te laten maken met de Wmo. Dat deden ze aan de hand van het opvoeren van sketches waarbij ze op een interactieve wijze het publiek wisten te betrekken bij hun optreden.

Sinds 1 januari 2007 is de Wmo een feit. De Wmo vervangt de Welzijnswet, de wet voorzieningen gehandicapten en het stukje huishoudelijke verzorging uit de AWBZ. Door de gemeente en de deelgemeente de verantwoordelijkheid te geven staan de (deel)gemeentelijke voorzieningen dichter bij de burger. Tijdens het Wmo-theater ging het niet om de wetteleijke kaders en de beleidsvoornemens van het stadsbestuur, maar om de beleving van mensen.

Mijns inziens gaf de voorstelling duidelijke boodschappen aan de bezoekers. In de eerste plaats werd duidelijk dat de Wmo een ieder treft. Iedereen heeft bewust of onbewust te maken met de Wmo.In de tweede plaats kwam de boodschap dat de Wmo gaat om het bevorderen van zelfredzaamheid en participatie goed aan. Essentieel daarbij is dat burgers ook hun vraag moeten kunnen uiten. De Wmo is immers vraaggericht en niet aanbodgericht.

Wat mij heel erg opviel is een sketch waarin de acteurs van Pro Lude een situatie speelden waarin een wat oudere man aangaf dat het heel goed met hem ging, terwijl dat eigenlijk niet zo was. Het resultaat was dat de voorzieningen die hij had gekregen werden ingenomen. Vervolgens werd de sketch opnieuw gespeeld waarbij het publiek moest aangeven wat de oudere man anders moest doen. Het resultaat was dat hij zijn voorzieningen mocht houden.

De sketch was heel erg herkenbaar voor mensen in het publiek. Een man stond op die vertelde dat hij de oorlog had meegemaakt en dat zijn generatie gewend was om de eigen zaken en de eigen problemen zelf op te lossen. Koppigheid? Nee, zo zou ik het niet omschrijven, maar duidelijk moet zijn dat vragen gewoon mag en soms zelfs moet.

Afgelopen maandag rukte de internationale pers nog uit om te zien hoe Aboutaleb werd beëdigd. Vandaag, tijdens zijn eerste officiële raadsvergadering, was het rustiger in de raadszaal. Persoonlijk was ik heel erg benieuwd hoe de nieuwe burgemeester zou optreden tijdens zijn eerste reguliere optreden voor de Rotterdamse gemeenteraad, het hoogste bestuurlijke orgaan van de stad.

Klokslag 2 uur maande hij tweemaal rustig de raadsleden te gaan zitten voor de aanvang van de installatie van de nieuwe griffier. Op de voor hem zo kenmerkelijke charmante wijze wees hij de raad erop, vlak nadat hij de vergadering had geopend, dat hij hoopte dat de leden hem zouden helpen bij het doorkomen van zijn eerste vergadering. Dat is hem gelukt ook.

Tijdens zijn optreden over jongerenoverlast in de Plaza werd meteen duidelijk met wat voor burgemeester we te maken gaan krijgen. Een burgemeester die absoluut niet zal schuwen om zelf polshoogte te nemen op de plaats der delict. Tijdens zijn installatie had hij al aangekondigd dat hij onverwachts langs zou gaan bij burgers en ondernemers. Die belofte maakt hij al waar op zijn derde dag.

Persoonlijk vond ik burgemeester Aboutaleb sterk optreden. Hij was rustig, helder, had controle over zijn portefeuille, maakte een grapje op zijn plaats en het allerbelangrijkste: hij straalde plezier uit. Plezier waar de raad en alle Rotterdammers nog van zullen genieten.

Neemt niet weg dat onze nieuwe burgemeester nog een lange weg te gaan heeft om de harten van alle Rotterdammers te veroveren. Bij Humanitas Akropolis, waar ik samen met onze fractievoorzitter Peter van Heemst en vice-fractievoorzitter Richard Moti was voor de nieuwjaarsreceptie, waren de ouderen die ik sprak allemaal blij met de benoeming van Aboutaleb. Eén mevrouw maakte wel een hele goede opmerking. Hoewel ze verheugd was over de komst van de nieuwe burgemeester zei ze dat "enkelt het resultaat telde". Ik heb er in ieder geval alle vertrouwen in dat de resultaten vanzelf zullen komen.