Kamervoorzitter Gerdi Verbeet had het er  deze week al over: volksvertegenwoordigers in de Tweede Kamer zouden in de toekomst ook wel wat meer de ‘gewone man’ (of vrouw) mogen zijn dan nu het geval is (representatiever). De oproep was recht uit mijn hart gegrepen: dat geldt ook voor de PvdA, dat geldt ook voor onze bestuurders. Te vaak zie ik bij PvdA-bestuurders verwijdering van de achterban, vermindering van het contact met ‘gewone leden’, teveel vanuit kantoor in plaats van vanaf de straat. Er zijn natuurlijk geweldige uitzonderingen van ‘mensen-mens’-bestuurders die tegelijk stevig zijn en gezag hebben. Laat ik er 1 noemen: wethouder Jan Hamming in Tilburg. Dat zijn mensen die goed in staat zijn om de problemen van burgers te begrijpen, uit te legen waar het probleem zit en afspraken te maken waaraan ze zichzelf houden. Bij deze bestuurders weet je ook waarvoor ze het ook alweer doen!

Dat het lastig is om met je voeten in de modder te blijven staan als je eenmaal bestuurder bent, is duidelijk. Maar we moeten niet teveel een bestuurderspartij zijn, maar meer een volkspartij. Het solidariteitsbeginsel zit ‘m natuurlijk ook binnen de eigen partij: verdeling en uitwisseling van kennis en macht is goed om emancipatie binnen de partij te realiseren. Dat betekent natuurlijk dat er wel degelijk haves moeten zijn, die de have-not’s mee omhoog moeten trekken. En de haves mogen zich best wat vaardigheden ontwikkelen om het moeilijke werk goed te kunnen doen en te overleven, alleen er moet niet teveel  verwijdering en elitair gedrag ontstaan. Elitair gedrag leidt tot wantrouwen en afkeur, wat de verkiezingsuitslag niet ten goed komt.

Wat is eraan te doen?
(1) Goede en structurele functioneringsgesprekken voeren op basis van een ‘wolk-beoordeling’: beoordeling op basis van feedback van collega’s, bestuursleden en fractieleden, leden. Hiermee komt er informatie van onder-boven-neven geschikten, wellicht voorzien van een kiezersrapport, waarover het gesprek kan plaatsvinden en verbeteracties kunnen worden afgesproken. (2) Eisen dat bestuurders meedoen aan canvassen en flyeren: canvas een dagje in Feijenoord mee, en je weet direct wat je goed of fout doet, en dus waarvoor je het ook alweer doet. En ik denk dat dit ook voor andere gemeenten zal gelden. (3) Eisen dat wethouders en burgemeesters ook op de ledenvergaderingen komen van de PvdA en daar het contact aangaan met de achterban. Hoewel burgemeesters ‘boven’ de partijen zitten, moet je m.i. hiermee minder krampachtig omgaan. Bestuurders hebben belang bij duurzaam draagvlak met de achterban/leden, want er gebeurt in de bestuursperiode altijd wel iets vervelends, waarbij achteraf blijkt dat het goed was geweest dat geïnvesteerd was in de relatie (4) Benoem ‘BijBestuurders’: leden die periodiek en los van alle formaliteiten en hiërarchieën aan de bestuurderstafel worden uitnodigen rondom een specifiek thema en daarover de discussie aangaan. Ik heb dit een keer gedaan als bestuurder in Feijenoord, en dat werkte enorm goed als kadervormingsinstrument en om PvdA-gedragen beleid en acties te verkrijgen. (5) Eis per bestuurder per jaar een mentor te zijn van minimaal één partijlid (goed gemonitord door het HRM-bestuurslid). (6) Experimenteer met burgermeestersbenoemingen (à la Vlaardingen) en maak nieuwe manieren van het betrekken van burgers daarbij mogelijk en laat het aan de gemeenteraad over voor welk model wordt gekozen. (7) Maximeer bestuurdersperiode van 10 jaar per bestuurder in dezelfde gemeente; zo houden we het levendig en uitdagend, ook voor onszelf!

Voor een Moderne PvdA
Een PvdA die minder elitair wordt, staat meer open voor alternatieve initiatieven en meningen en andere mensen, en krijgt hierdoor een actuelere basis die past bij de tijd van nu. Voor een Moderne PvdA dus!

www.renekronenberg.nl