De PvdA-voorzittersverkiezing is geweest en leden hebben gesproken: Hans Spekman is de nieuwe voorzitter van de PvdA. Met overtuiging heeft Hans gewonnen en het vertrouwen van de leden voor de komende tijd gekregen. Nogmaals felicitaties van mijn kant natuurlijk.

De leden, hoewel maar 35%, hebben zich stevig uitgesproken. Gisteren moest ik wat lachen toen een buurman/partijlid me vroeg, of deze uitslag ook betekent dat ikzélf uitgesproken ben. Laat ik dit zeggen: de campagne was niet alleen een persoonlijke levenservaring, maar het gaf me ook nog meer inzicht in het reilen en zeilen van de partij. Wat dat betreft geef ik Hans, en volgens mij mag dat ook wel als oud-kandidaat voorzitter, graag vijf cadeautjes meegeven voor onder de kerstboom:  

1. Arrangeer binnen 3 maanden nieuwe functioneringsgesprekken (ook met Job) over het functioneren van de fractie / het fractielid. Ik hoop dat dit deze periode al minimaal een keer heeft plaatsgevonden, maar het is ook nu nodig! Het is onzin om het nieuws over Cohen (http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2686/Binnenland/article/detail/3081499/2011/12/18/Cohen-slechtste-politicus-van-het-jaar-Rutte-de-beste.dhtml) alleen op hem af te laten stralen, maar neem het signaal serieus en streef naar zichtbare veranderingen. Job en de gehele fractie moeten sámen het tij keren! En neem voorbereidingen voor nieuwe, vrije lijsttrekkersverkiezingen binnen de PvdA voor komende Tweede Kamer-verkiezingen. Het zal in 2012 gebeuren, dus bereid je vast voor. En dan natuurlijk mét een nieuwe PvdA-kandidatenlijst! En het nieuwe verkiezingsprogramma moet voor de helft korter dan de 2010-versie.
2. Kom snel met een PvdA anti-crisisplan met als centraal thema ‘werk, werk, werk’. Pak als PvdA die regie op en wacht niet op de kabinetsplannen; kom er niet pas over een jaar mee, het financieel zware weer is nu!
3. Pak proactief de handschoen op om het interne debat over onverdoofd ritueel slachten te arrangeren in de partij. En dan niet van die suffe debatjes, maar juist enerverende en stimulerende en (ook) verbindende debatten met een stevige regie op vorm en inhoud. Het is een moeilijk onderwerp, maar dat moet ook op deze manier binnen een volwassen PvdA kunnen. Leuke vuurproef!
4. Overbrug de verschillen in de partij, ben een voorzitter voor álle PvdA-ers, duik in de 65% niet-stemmers en richt je niet alleen op de 100.000, en voorkom de niet te onderschatten sneeuwbal vanuit Amsterdam (http://www.bnr.nl/topic/waterkoeler/888397-1112/eddy-terstall-gaat-voor-paarse-blockbuster).
5. Stel binnen 3 maanden een social media MT-lid aan, die met budget en vrijheid aan de slag gaat met vereniging en fractie.

Ik uitgesproken na de uitslag van de voorzittersverkiezing? Nee, juist niet!

Zo, de campagne als kandi-voorzitter van de PvdA zit erop! Nu is het in de handen van de leden, in die zin: de leden hebben gesproken en het tellen is begonnen. Woensdagmiddag wordt het bekend.

Het is toch wel erg leuk en interessant, dat campagnevoeren. Het is net carnaval met inhoud. Natuurlijk is het druk (topsport) en krijg je weleens wat tegenwerking, maar de steun die je ook krijgt van collega’s, vrienden onbekenden … ook vanuit onverwachte hoek. Da’s echt geweldig.

Hartelijk dank aan eenieder die op mij gestemd heeft, eenieder die überhaupt gestemd heeft want daar gaat ‘t om! Speciale dank aan de hulptroepen en vooral mijn Dreamteam: het was geweldig als klein campagneteam bijna dagelijks aan de slag te zijn met elkaar, en oja: dank voor de uitsmijter, het interview in het AD/RD :-)

Woensdagmiddag de 21^e wordt bekend wie de nieuwe voorzitter van de PvdA wordt, woensdagmiddag de 21^e wordt bekend wat voor een PvdA er komt in de toekomst. In de tussentijd gaat het werk weer gewoon door, verantwoord vooruit in Feijenoord!

De wereld zit in een dubbele dip, er komt een nieuwe (euro)crisis over de nog na-ebbende eerste (banken)crisis heen. Elke dag worden we van alle kanten gewaarschuwd om met man en macht te voorkomen dat de Eurocrisis leidt tot een grote ramp voor Nederland en Europa. De Europese leiders spelen hun rol en proberen de economische markten te bedienen, met (weer) een aportuose op de 9 decembernacht, de Top der Toppen. De Nederlandse ministers zijn zeer actief (moet gezegd: reactief) aan de slag en proberen in Europees verband mee te praten*, en hebben aangekondigd dat een extra mega-bezuinigingsoperatie aanstaande is. En de Nederlandse PvdA-fractie? Die mis ik in dit debat met proactieve plannen! We 'gedogen' het kabinet tot we een ons wegen om Griekenland en de Euro te redden, maar ook dat zijn reactieve reacties. We zetten er te weinig ons solidariteitsverhaal naast: als we Griekenland redden, als de Euro geen Neuro moet worden, als banken worden gesteund, dan is dat vanwege de solidariteit met anderen; het wezen van de PvdA.

Vooral de proactieve houding van de PvdA-fractie mis ik. Natuurlijk is het begrijpelijk dat wanneer je niet in het kabinet zit, je meer moeite hebt om plannen te verwezenlijken en de zorg over de crisis ‘PvdA te maken’, maar dat wil niet zeggen dat er niet getracht kan/moet worden gezamenlijk als fractie met anti-crisisplannen te komen?! Het land staat NU in brand, de werkgelegenheid gaat wederom meer klappen krijgen, bezuinigingen komen steeds meer terecht bij de zwakkeren in de samenleving, het rechtse kabinet zal haar bezuinigingskoers bevestigen. Daartegenover moet de PvdA een gefundeerd verhaal hebben en met alternatieven komen! Paraplu is daarbij de A van Arbeid: werk, werk, werk. Dáár moet het over gaan de komende tijd. Ik roep de PvdA-fractie op om met spoed, tijdens het kerstreces, met een PvdA crisis-aanvalsplan te komen. Niet binnen een jaar, de urgentie is nu!

Mijn idee is dat elk fractielid vanuit haar/zijn eigen vakgebied met 3 (creatieve) voorstellen komt die lasten verlichten, tot investeringen uitnodigen, bezuinigingen eerlijker verdelen, processen versnellen en werkgelegenheid bevorderen. Natuurlijk voorzien van een gedegen dekkingsplan, en dus met wat ondersteuning van financieel/economische specialisten. Binnen elk vakgebied leeft natuurlijk het probleem van grotere werkloosheid en bezuinigingen. Er moet creatiever gedacht worden vanuit al die verschillende disciplines. Dat geldt voor de boswachters, de leraren, het domein van zorg, militairen, etc. Deze proactieve actie moet leiden tot een gezamenlijk gedragen 10-punten crisis-aanvalsplan dat inzet moet gaan worden in het debat met de kamer. Het is hard nodig dat de PvdA Tweede Kamer-fractie gezamenlijk de crisis bij de oren pakt om extra bezuinigingen aan de onderkant van de samenleving te voorkomen. Rotterdam heeft dat gedaan t.t.v. de eerste crisis in 2009, de Tweede Kamer fractie moet dit Rotterdams voorbeeld met strijdbaarheid en creativiteit volgen!

Mocht 21 december bekend worden dat de leden mij als nieuwe partijvoorzitter hebben gekozen, dan zal ik de fractie tussen kerst en nieuwjaar bij mij in Feijenoord uitnodigen om de plannen aldaar te maken, midden tussen de mensen waar we het voor doen. We hebben geen tijd te verliezen, ook de partijvoorzitter moet zich namelijk ervoor inzetten. Alle out-of-the-box ideeën zijn welkom: van het tijdelijk terugbrengen van salarissen van politici (inclusief de nieuwe partijvoorzitter), tot aan de aanpak van de hypotheekrenteaftrek en impulsen verzinnen voor het aantrekken van de woningmarkt, het stopzetten van JSF-investeringen, het financieel stimuleren van coöperaties (door employers buy out’s), bemiddelen van medewerkers binnen de Kunstsector voor tijdelijke projecten in het bedrijfsleven, en alles wat daartussen zit.

Handen uit de mouwen, beste PvdA-fractie, laten we samen met gedegen anti-crisisplannen komen tijdens het kerstreces!

* Wat dat betreft echt grappig hoe Rutte bij Obama het ‘Kokse’ Werk, werk, werk wegkaapt. Ook de VVD leert van de PvdA, laten we maar zeggen, en waar het natuurlijk om gaat is dat de invulling van de werkgelegenheidsambitie er binnen een VVD anders uit zal zien dan bij de PvdA.

De verkiezing van de nieuwe voorzitter van de PvdA is in volle gang. Tot en met 16 december kunnen de leden hun stem uitbrengen op die kandidaat die het vertrouwen krijgt de gewenste veranderingen door te voeren. In de interne debatten die we erover hebben gevoerd, kwam het telkens terug: “Hans, we hebben je nodig in de Tweede Kamer!” Hieronder 5 redenen waarom:

1. Spekman is één van de meest zichtbare, goed geprofileerde kamerleden van de PvdA. Spekman moet je niet in de luwte zetten, laten managen, coördineren, intern geneuzel oplossen. Hem moet je laten schitteren in waar hij goed is: via welk podium dan ook (in de media, tijdens publieksdebatten) het linkse geluid laten horen en vóelen! De overige TK-leden zouden ook wat dat betreft veel meer van Spekman kunnen en moeten leren.
2. Spekman is links, SP-ers noemen hem soms 'onze 16e SP-er'. Daar is overigens helemaal niks mis mee: in een brede vertegenwoordiging is zowel het linkse als liberale geluid essentieel, 't houdt elkaar in balans, nodigt anderen uit er zich bij aan te sluiten. We zijn namelijk een 'brede volkspartij'. Als Spekman de partijvoorzitter wordt, dan is dat een ander verhaal: dan is die koers voor mij te links en zullen andere sociaal democraten zich uitgesloten voelen. Dat lijkt me niet de goede weg.
3. Spekman is, zoals hij het zelf zegt 'een sociale rambo'. Dat zijn bepaalde vaardigheden die elke volksvertegenwoordiger zou moeten hebben, om haar/zijn werk goed te kunnen doen. De competenties die je moet bezitten als partijvoorzitter, om aan de verschillen in de partij gehoor te geven, zijn echter weer andere. Ik denk dan aan luisteren, meebewegen, overbruggen van verschillen, de boel bij elkaar houden, etc. Een sociale rambo hebben we nodig in de fractie, een sociale verbindingsmakelaar hebben we nodig als partijvoorzitter!
4. Er zijn overduidelijk veranderingen noodzakelijk in de PvdA en ik hoor bij Spekman onvoldoende de noodzaak hiertoe. Spekman wil wat mij betreft het teveel bij het oude laten. Maar belangrijker: Spekman maakt JUIST onderdeel uit van de status quo, is medeverantwoordelijk voor waar de huidige PvdA nu staat. En als er al verandering zou moeten plaatsvinden dan zou een insider daartoe over moeten kunnen gaan?! Je moet juist een relatieve buitenstaander zijn om de gewenste veranderingen door te voeren. Een voorbeeld: Spekman zou dus als nieuwe partijvoorzitter samen met Job Cohen de koers van de PvdA bepalen. Waarom gebeuren de voorgestelde veranderingen van de koers niet nu al, nu ze elkaar dagelijks zien? Ander voorbeeld: Spekman gaat een functioneringsgesprek houden met zijn collega Eelke van der Veen (zorg). Hoe krijgt Spekman Van der Veen in een richting die eigenlijk NU al met elkaar is af te spreken? Nog een voorbeeld: we moeten als PvdA wat minder Amsterdams en Haags worden en Spekman is gewoon onderdeel van die Haags-Amsterdamse stolp. Een buitenstaander met z'n voelsprieten in de samenleving en binnen de partij, is essentieel om de cultuurverandering te realiseren!
5. Er komen nog tig Mauro’s aan en onlangs is Jossef bekend geworden. Hans, we hebben je in de Tweede Kamer nodig om het geluid over deze AMA’s goed te laten horen! En nog belangrijker: het kabinet valt in 2012 en dan hebben we Spekman helemáál nodig om in de Tweede Kamer het op te nemen tegen de hufterigheid en tweedeling.

Dus: de juiste man op de juiste plek! Stem VOOR Spekman in de Tweede Kamer, stem VOOR Boekhoudt of Kronenberg als partijvoorzitter.

Zie ook artikel in de Volkskrant http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2824/Politiek/article/detail/3064480/2011/12/05/Concurrent-Spekman-is-te-SP-als-gezicht-PvdA.dhtml

Mijn heilige doel voor de PvdA is niet het vergroten van het ledenaantal, ik wil me juist veel meer richten op het vergroten van het kiezersaantal, tijdens de verkiezingsfeesten van de democratie. We moeten als partij tijdens verkiezingen de grootste worden, kunnen we Job Cohen als minister-president leveren en veel meer waarmaken van datgene wat we (middels het verkiezingsprogramma) hebben afgesproken met onze kiezers en leden. En door een goede lijsttrekker, een goed team, goede standpunten, een goed verhaal en een goede campagne, ontstaat er een vibe, waardoor er vanzelf nieuwe leden bijkomen. Ik noem dat followers-democratie, waarmee je vooral jongeren trekt naar onze partij. Jongeren moeten de (politici van de) PvdA willen volgen en uiteindelijk het vertrouwen geven de klus te klaren. Followers, net zoals dat bij Facebook en Twitter gebeurt. En als je er dan ook wat interactie aan koppelt en er tweerichtingsverkeer van maakt, dan gaat het de ideale kant op*.

De jeugd van tegenwoordig vindt dit bovenstaande belangrijk. Als ik bij mij in de wijk Feijenoord loop en in gesprek kom met jongeren, dan is de interactie en het contact nog steeds gewenst, alleen de PvdA moet het tegenwoordig ook of meer via de nieuwe multimedia doen. Tevens moet de PvdA als organisatie meer open staan voor de ‘cultuur van jongeren’, in plaats van het vanuit oude mannen te beredeneren. Been there, done that moet niet kunnen gelden binnen de PvdA! En jongeren willen best meepraten met een politieke partij, over een concreet onderwerp (issue) voor een korte periode (met kop en staart), waardoor direct te zien is hoe politiek werkt.

Om jongeren bij de PvdA te betrekken moeten we de volgende veranderingen doorvoeren:

1. Ontwikkelen van interactieve social media (bijv. Apps) over een topic waarover direct de volksvertegenwoordiger in de Tweede Kamer bereikt wordt. Dit experiment kan dan als voorbeeld dienen voor initiatieven elders in het land.
2. JS-ers / jongeren serieus bekijken als kandidaat Tweede Kamer-leden. We moeten deze vernieuwingsambities dominant laten meewegen teneinde een goede balans tussen jong en oud op de TK-lijst te krijgen.
3. Introduceren van een ‘mentor-eis’ voor de gevestigde orde (burgemeesters, wethouders, bestuurders, volksvertegenwoordigers, etc). Doel is mentor te zijn van 1 nieuw ‘jong’ lid.
4. Leren van Cool Politics. De PvdA (en overigens ook andere partijen) heeft onvoldoende geleerd van de jongerendebatten van Cool Politics van enige tijd geleden. Debatten die in een aantrekkelijke setting worden georganiseerd, over onderwerpen die jongeren ‘raken’, op (magneet)plekken waar jongeren reeds komen. Niet te lang, niet te saai, niet teveel ingewikkelde inhoud, met wat muziek en dans; onderdeel van een partij zijn is ook gewoon gezellig samen komen en een ontmoeten (politiek mag ook best gewoon leuk zijn).
5. Organiseren van een jaarlijkse verkiezing van Het Nederlands Politiek Talent van de PvdA.  

Om de cultuur van jongeren in je PvdA te krijgen, betekent het dat jongeren de ruimte moeten krijgen voor ontwikkeling en verandering, en de gevestigde orde enige afstand moet doen van de bestaande macht en bepaalde sleutelposities vrij moeten komen voor de nieuwe generatie. Da’s altijd moeilijk voor ons politici, maar ’t moet: het is een vorm van solidariteit en het is essentieel voor de continuïteit en het bestaansrecht van de PvdA!

*  Let op: leuk hoeveel volgers je hebt op Twitter, maar hoeveel mensen volg jezelf? Met hoeveel mensen ga je het Twitter-debat aan? Ergo: sta je open voor meningen en reactie van de ander of ben je alleen aan het zenden?!

Congressen van politieke partijen mogen wat mij betreft wel wat levendiger. En elke keer als ik dat zeg, moet ik denken aan het bewuste CDA-congres van 2 oktober 2010 dat Nederland in z'n ban hield. Ook ik zat gekluisterd aan de TV, wat een drama en acteerspel! Jan en alleman gaf acte de presence.

Er is me in die tijd 1 persoon specifiek bijgebleven, en dat is onze Henk. Henk haalde alles uit de kast om de partij door het congres te leiden en het CDA bij elkaar te houden. Hij deed dat met verve, charme en kunde; ik had wel vertrouwen in onzen Henk. Er zijn namelijk ook geweldige CDA-ers! 

Verhagen tja, daar voel je het aan je water dat het om de macht gaat. Alleen al als je naar ‘m kijkt of in de buurt bent. Anderzijds: je weet waar je bij Verhagen aan toe bent. En dan ‘os’ Camielke, de derde prominent die ik heb onthouden van dat congres. Dat Fortuyn-saluut naar vijand/baas/vriend Verhagen ... echt verschrikkelijk!

Maar het meest gedesillusioneerd ben ik geworden van Bleker. Ik dacht, die vent probeert als bij het grote publiek onbekende CDA-er zijn partij bij elkaar te houden, en geeft er bijna z'n leven voor. Ok, hij was interim-voorzitter, maar toch was-ie DE man die de verbinding maakte. Maar toen hij binnen twee weken staatssecretaris werd, toen viel Henk bij mij compleet door de mand. Hij zat daar als partijvoorzitter z'n eigen baan te acquireren,  zo zou je achteraf kunnen concluderen.

Bleker is wat dat betreft voor mij echt onbetrouwbaar overgekomen (en dan heb ik het nog niet over dat Mauro-briefje bij Pauw en Witteman); ik zal zo'n 'Blekertje' niet maken. Bouwen aan een partij, daar moet je als (betrouwbaar) voorzitter een lange tijd voor uittrekken. Dat is mijn stelling, waaraan ik mezelf ook ga houden. Natuurlijk tot je houdbaarheidsdatum, totdat de partij je de Maas in stuurt, zeg maar.

Ik naar Den Haag? Nee, ik ben faciliterend aan Den Haag! Niet dit ‘Blekertje’ van mij!

Voor een politicus of een politieke partij gaat het voor een belangrijk deel om de standpunten en ambities, voor een ander belangrijk deel gaat het om de realiseerbaarheid ervan en het ‘geprocessed’ krijgen. Het gaat ook om het creëren van draagvlak, zoeken van medestanders (ook bij de oppositie) en de communicatie erover naar iedereen die voor het proces relevant is. Met vervolgens wat regie erop, en dan hebben we een ideaal traject waar we als politieke partij voor in het leven zijn geroepen.

Dat we hierin soms als ledenpartij ook de plank volledig mis kunnen slaan, blijkt uit het proces rond het “onverdoofd ritueel slachten”. Schoolvoorbeeld van hoe het niet moet gaan.

Een klein groepje volksvertegenwoordigers wilde zich dit onderwerp, waar juist de Partij voor de Dieren mee kan scoren, eigen maken, in plaats van dat belangrijkere sociaal-democratische onderwerpen worden bediscussieerd of gewoon het verkiezingsprogramma wordt uitgevoerd.

Natuurlijk kunnen dergelijke processen zich zo in de fractie voltrekken; zij heeft een bepaalde eigen verantwoordelijkheid in de politieke arena. Maar dan moet er wel gewerkt worden ‘in de geest’ van het verkiezingsprogramma. Of: wanneer het een minor onderwerp betreft, dan kan de fractie natuurlijk zelfstandig en autonoom actie ondernemen. Het onderwerp ‘onverdoofd ritueel slachten’ is echter dusdanig major voor vele leden en onze achterban, wat een goed intern debat en gedegen proces van raadpleging juist vereist. Goed, er is nog geprobeerd om aan het eind, toen de  fractie al stelling had genomen, wat interne discussies er over te voeren, maar van een echt basic achterban-benadering was geen sprake, met alle gevolgen van dien.

Los van wat ikzelf inhoudelijk van de casus vind, ik weet dat het onderwerp niet alleen leeft bij de Joden en de Moslims. Ik sprak vorige week en passant een ‘witte’ vrouw die zonder ernaar gevraagd te hebben van plan was om haar lidmaatschap van vele tientallen jaren door dit voorval op te zeggen. “Wij moeten geen partij zijn die het belang van dieren boven het belang van mensen stellen en het debat erover niet voeren terwijl dat wel bij een sociaal-democratische partij hoort!”, zei ze.

Onvoldoende is bij de Tweede Kamer-fractie sprake geweest van politieke realiteit van de vereniging PvdA en de gevoelens en culturele identiteit van de achterban, en het is helaas niet gelukt om dat voldoende tussen de oren te krijgen door de partijtop. Nu is de Eerste Kamer aan zet, wellicht dat zij nog iets kunnen betekenen.

Ervan leren
Natuurlijk kunnen interne processen ontaarden en kunnen inschattingen achteraf gezien lastig uitpakken. Waar het om gaat is hoe we hiervan leren en verbeteren. Ik als voorzitter zou dat interne debat, ook over de Heilige huisjes, graag in de partij goed willen managen. De Moderne PvdA kan zo’n dergelijk proces namelijk best hebben. De Moderne PvdA is zich bewust van het belang van dergelijke onderwerpen en weet in de toekomst de achterban ook op dit soort belangwekkende onderwerpen goed te betrekken. Want daar sta ik voor: leren van het verleden, oog (en oor) voor geluiden uit alle gelederen van de partij en onze achterban, en met een frisse en positieve blik op de toekomst.

www.renekronenberg.nl

Word je op een ochtend wakker, te vroeg voor het nieuws, kom je Teleshopping op RTL4 tegen met de TV-advertentie over de www.veiligscan.nl. De scan geeft je, met een druk op ’t mobiel, info over hoe veilig je buurt is, verteld door mensen die er wonen (jaja). Wat een slecht acteerwerk, onbetrouwbaar (tekst)scenario, versimpeling van de werkelijkheid en nog erger (als je er al inhoudelijk op reageert): wat zijn de oplossingen? Zullen we nu maar de volksvertegenwoordiging afschaffen door het bestaan van deze scan? :-)

Híerom hebben we goede volksvertegenwoordiging nodig! Raadsleden die op buurt/wijkniveau cijfers en ervaringen kunnen combineren tot gedegen, ongehypte analyse, en die uiteindelijk - indien nodig – een aanpak vereist. Echt verschrikkelijk die advertentie en het product, sorry er hier nu reclame voor te maken. Tip: gewoon doorslapen tot 06.45 uur :-)

www.renekronenberg.nl

Ik was bij de totstandkoming van het eerste kabinet Kok altijd onder de indruk van de topprioritering van Wim Kok: werk, werk, werk. Ik denk dat we dit plan in deze tijd van crisis en dubbele dip weer van stal moeten halen, alleen dan in een modern jasje: werk, werk, werk 2.0!

Mijn Partij van de Arbeid is een partij die Arbeid weer helemaal bovenaan de agenda moet zetten. Via arbeid, o.a. emancipatie, verbetering van de gezondheid, economische groei en een leefbaarder Nederland. Het vernieuwende zit ‘m erin, dat ik wat dat betreft niet ben van het pappen en nathouden, maar meer van het activeren. Anderzijds: de gelden voor de participatiebanen vallen weg en het concept van de ID-ers en WIW-ers staat door dit kabinet onder druk, waardoor er op sociaal vlak in de gemeenten enorme problemen gaan ontstaan. Als PvdA-ers moeten er tegen fel ageren!

Ik ga voor o.a. 6 punten:

1. Activeren. Richt je niet alleen op participatiebanen, ‘meedoen’ is voor mij ook opleiden, trainen, coachen; doorgroeien naar volwaardig werk. Niet alleen ‘bezighouden’ maar ook stimuleren en opleiden.
2. Banenmotor. We moeten de banenmotor op gang brengen, bij uitstek iets van de sociaal-democratie! We moeten in  carrièreperspectieven denken en de keten van banen en vacatures in beweging krijgen.
3. Startkwalificatie. We moeten steviger dan nu het geval is, inzetten op het tegengaan van vroegtijdig schooluitval onder jongeren. Een startkwalificatie leidt tot betere banen voor jongeren, en minder snel wegbezuinigen. We moeten deze (veiligheids)gelden terughalen, die dit kabinet heeft wegbezuinigd!
4. Magneetgebieden. In de regio’s in Nederland moet voor een heldere economische concentratie worden gekozen. Infrastructuur, onderwijs, bedrijfsleven, voorzieningen, gemeentelijk beleid, woningbouw … bijna alles moet in het teken staan van die prioritering, o.b.v. van gedegen (concurrentie)analyses en realiseerbaarheid. Mooi voorbeeld hiervan is de regio Eindhoven met de High-Tec industrie, maar ook in Rotterdam met de Haven, Zorg en Creativiteit/Design zijn we op de goede weg.
5. Sexy jobs. We moeten niet alleen werkelozen ‘wegzetten’ bij de gemeentelijke bedrijven als vuilnisman of groenverzorger (hoe belangrijk ook), we moeten steviger dan nu het geval is het bedrijfsleven betrekken van de maatschappelijke probleem. Het bedrijfsleven moet gebonden worden aan het probleem van de werkeloosheid en de banenmotor. Denk daarbij aan de KPMG’s en Philipsen van deze tijd, dat zijn de meer sexy bedrijven waar meer sexy jobs zitten. Het zal leiden tot meer zelfvertrouwen bij mensen die deze jobs gaan bekleden.
6. MTW. Naast een BTW die geldt voor bedrijven, moet er ook een Maatschappelijk Toegevoegde Waarde worden afgesproken met het bedrijfsleven. Veel bedrijven doen al wat op het gebied van Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen, maar het zou meer structureel en in alle branches moeten worden opgepakt. Het zou moeten leiden tot een keurmerk voor bedrijven, die zich maatschappelijk opstellen. Bestaande initiatieven kunnen onder deze vlag gaan vallen, en geven een trots aan het bedrijf.

Bovenstaande punten kunnen echt doorgevoerd worden in Nederland! In Feijenoord doen we dat al heel goed: steeds meer bedrijven helpen mee om Rotterdam Zuid op te bouwen. Unilever doet mee in de Touzani-school t.b.v. schooluitval, Voetbalbedrijf Feyenoord doet steeds meer in de publieke ruimte en pakt het vroegtijdig schoolverlaten (VSV) aan, de Haven betrekken we steeds bij oplossingen voor jeugdwerkeloosheid en als deelgemeente trekken we zelf meer geld uit voor VSV en meer werkcentra.  

Kortom: ik ben niet van de Partij van de Armoede, ik van de Partij van de ‘Arbeid’. Mijn motto is: werk,werk,werk, in een modern jasje!

www.renekronenberg.nl