Wat een merkwaardige beschouwing van Ellen van Koppen en Jacqueline Kalk. In de vorige Lokaal Bestuur koppelen ze verkiezingspraktijken in Afrikaanse landen aan een bewering van Bram Peper over cliëntelisme in de PvdA Rotterdam. Peper beweerde in het tv-programma Buitenhof dat de PvdA Rotterdam na de verkizingen niet met Leefbaar Rotterdam wilde samenwerken als een wederdienst van PvdA-raadsleden aan de mensen die op hun hebben gestemd. En die bewering heeft hij zonder een snipper bewijsvoering gedaan. Dat zit mij als Rotterdams PvdA’er enorm dwars. Bram Peper heeft maar wat geroepen in Buitenhof. Zoals hij – om aandacht te trekken – vaker van alles en nog wat roept. Het is een nare insinuatie. Maar wat mij nog meer dwars zit, is dat het artikel in Lokaal Bestuur zijn insinuatie klakkeloos overneemt.

Wat zijn de feiten?

Over 11 weken beslissen de Rotterdamse kiezers welke koers hun stad inslaat. Bouwen we samen aan een goede toekomst voor iedereen? Of blijven we mensen uitsluiten en verdacht maken? Dat is de hamvraag. Daar draaien de verkiezingen om.

Dominic Schrijer sloeg dus de spijker op de kop: een samenwerking tussen Leefbaar Rotterdam en de PvdA is onmogelijk. Lelijk Rotterdam heeft zo’n samenwerking onmogelijk gemaakt. Ze hebben de burgemeester een jaar lang verdacht gemaakt.

Ze zeiden afgelopen donderdag: we vertrouwen hem niet meer, hij moet opstappen. Vanwege zijn geloof (Pastors: "We gaan een islam burgemeester extra goed in de gaten houden"). Vanwege zijn afkomst (Sörensen: "De burgmeester vertegenwoordigt een groep die in Nederland voor veel problemen zorgt"). Zo kijkt Lelijk Rotterdam aan tegen de burgemeester. Zo kijken ze aan tegen de Rotterdammers met een ander geloof of een andere afkomst.

Ja....dat is dus verkiezingspraat. Want daar gaan de verkiezingen over. Lelijk Rotterdam doet - zoals altijd - zielig in een reactie daarop: de PvdA zou Lelijk Rotterdam "discrimineren". De reactie van Schrijer is alles behalve discriminatie. Hij legt de keuze bloot waar het op 3 maart om gaat.

De lijsttrekker van het CDA noemt het een "kunstmatige tegenstelling". Een stadsbestuur van CDA, PvdA en Leefbaar Rotterdam zou volgens hem heel goed kunnen. Hij vergist zich. Zo’n stadsbestuur werkt niet. Toekomst en verleden laten zich niet verbinden. Vertrouwen in de burgemeester is niet te combineren met wantrouwen. Dat is een zwak stadsbestuur. Tot mislukken gedoemd.

In een campagne zal de PvdA dus moeten uitleggen dat Rotterdammers van zo n stadsbestuur alleen maar ellende kunnen verwachten. Da's verkiezingspraat waar Rotterdammers recht op hebben.

Peter van Heemst
Fractievoorzitter

Alle Rotterdamse politieke partijen hebben een nieuwe lijsttrekker. En bij alle partijen - op één na- is dat vergeleken met 2006 een nieuw gezicht. Bij D66, SP, VVD, GroenLinks, CDA, CU en, nu dus ook bij de PvdA, zijn er nieuwe lijsttrekkers. De zogeheten "oude politiek" kijkt dus naar de toekomst van de stad. Met nieuwe mensen. Met nieuwe ideëen en idealen. Met nieuwe energie en nieuwe plannen. Dominic Schrijer is er het sterkste voorbeeld van.

De enige uitzondering is Leefbaar Rotterdam. De club die zich na bijna tien jaar nog steeds probeert te verkopen als "nieuwe politiek". Die hebben Marco Pastors weer van stal gehaald. En warempel: er was niet één tegenkandidaat. En dus komt de zogenaamde nieuwe politiek voor de zoveelste keer met hetzelfde gezicht. Dat is geen toeval.

Bij een oude riedel hoort een oud gezicht. Bij achterom kijken hoort iemand die niet anders kan. Bij het verleden van de stad, hoort iemand die daarin is blijven hangen. Bij moddergooien en cynisme hoort iemand die dat kan als geen ander. De oude politiek is eigenlijk de nieuwe politiek. En als Marco Pastors zegt: "De lijsttrekker van de PvdA wil uiteindelijk graag met ons de stad besturen." Dan is dat kletspraat.

En voor kletspraat geldt één ding: Als je het maar lang genoeg herhaalt dan ga je er misschien zelf als enige in geloven. Maar feit blijft dat toekomst zich niet met verleden laat combineren.
 

Leefbaar Rotterdam is Lelijk Rotterdam geworden. Die conclusie moest ik wel trekken na vier jaar werk in de Rotterdamse politiek.

Ze zijn bij Lelijk Rotterdam sterk in moddergooien. Dat wel. ( “We gaan een islam burgemeester extra goed in de gaten houden”) In verdacht maken ( “Het stinkt bij Meld Geweld”) en beledigen (“We steunen de hoofddoekjestax van Geert Wilders”). Dat kunnen ze goed. Ze meten met twee maten ( “Wij mogen alles zeggen wat we denken maar onze tegenstanders mogen dat absoluut niet”).

Marco Pastors laat zijn verkiezingskas spekken door bouwbedrijven, Hij voert in de gemeenteraad het woord over bouwplannen. Hij stemt dus over het wel of niet laten doorgaan van een nieuw flatgebouw op de Lijnbaan. , Of over het wel of niet bouwen van huizen aan de rand van de Bergse Plas. Maar hij weigert bekend te maken wie zijn campagne financieel steunt. “Als ik dat wel doe dan doet de gemeente Rotterdam geen zaken meer met die bouwbedrijven”.

Rotterdam heeft een door en door fatsoenlijk stadsbestuur. Dat voor alle Rotterdammers goed zaken wil doen met bouwbedrijven. Of ze nu de VVD steunen, Lelijk Rotterdam of de PvdA. Marco Pastors is door en door onfatsoenlijk. Hij wil Rotterdammers niet vertellen wie bij Lelijk Rotterdam financieel aan de touwtjes trekt. Hij lijkt op dat jongetje bij mij op de kleuterschool. Altijd stiekem het meisje voor hem tegen de schenen schoppen. Maar om de juf gillen zodra er ook maar één naar hem werd uitgestoken. Leefbaar Rotterdam is Lelijk Rotterdam geworden.