Vorige week maakte Bureau Krediet Registratie (BKR) bekend dat van alle Nederlandse steden er in Rotterdam de meeste jongeren in de schulden zitten. "15 procent ten opzichte van een landelijk percentage van 8 procent. Het is positief dat de fractie werk opnieuw aandacht vroeg voor jongeren met schulden en enkele concrete maatregelen voorstelde. Teveel jongeren kampen met betalingsachterstanden. Het aantal schuldeisers en het gemiddelde bedrag nemen toe. Zo wordt het steeds moeilijker om een oplossing te vinden. Een zware schuldenlast moeten ze lang met zich meetorsen.

Ik merk het op school bij Zadkine, waar een toenemend aantal studenten een beroep moet doen op het Zadkine Fonds omdat ze onvoldoende geld hebben om het boekengeld te betalen. Dat fonds is gevuld door eindejaarsbijdragen van medewerkers en giften van fondsen en bedrijven. Ook bij mijn voetbalvereniging merk ik dat veel jongeren de contributie niet betaald hebben. Deels slordigheid en onvoldoende prioriteit, maar ook soms vanwege financiele problemen. Gelukkig is er het Jeugdsportfonds om hierin te voorzien.

In mijn eerste raadsperiode maakten Yvonne Claassen, collega-raadslid PvdA en ik een initiatiefvoorstel om schulden bij jongeren te voorkomen en aan te pakken. Aan preventie wordt nog steeds gewerkt onder meer dankzij voorlichters van de Kredietbank Rotterdam en het Jongeren Informatiepunt met het project Geld€ZO. Uit het verslag van JIP van de eerste drie kwartalen van 2011 blijkt dat veel leerlingen van het VMBO schrikbarend weinig besef hebben hoe om te gaan met geld. Omgaan met boetes, abonnementen van mobiele telefoons, kritisch consumeren zijn enkele thema's. Iedere dinsdag en vrijdag houden medewerkers spreekuur bij scholen  Prins Alexander en Feijenoord. Bijna 900 jongeren bezochten de spreekuren. Daarnaast hebben op vier locaties 700 jongeren budgetlessen gevolgd.

Dat zijn natuurlijk kleine aantallen als je kijkt naar het totale aantal jongeren in Rotterdam, maar alle beetjes helpen. De gemeente Rotterdam kan niet alleen het probleem oplossen.

Naast voorkomen van schulden is het aanpakken van schulden ook een opgave. Voor een groot aantal van de jongeren is het probleem dat de afloscapaciteit te beperkt is, zodat schuldeisers geen regeling willen treffen. Een bijbaantje om meer geld te krijgen is niet altijd makkelijk te vinden. Ook is de motivatie soms een probleem, omdat alle inkomsten nodig zijn om de schulden af te lossen. Daarnaast kan aan de inkomenskant ook gekeken worden naar toeslagen die jongeren mislopen. Een kwart van de jongeren vraagt geen zorgtoeslag aan en teruggave van belastingen.

Het minder aantrekkelijk maken van leningen en het vaker stilstaan bij de mogelijkheden om grote uitgaven te doen, zal ook kunnen bijdragen. Wie op kamers gaat of zelfstandig gaat wonen in een huurwoning, zal informatie moeten krijgen over de kosten. Uit onderzoek blijkt de overgang van thuis wonen naar op kamers een groot risico op te leveren om schulden te maken.

Tenslotte zullen we kritisch moeten volgen hoe de (landelijke) bezuinigingen op inkomensondersteunende maatregelen en het aanscherpen van regelgeving zullen uitpakken. Het is terecht dat niet iedereen zomaar een uitkering kan krijgen en werk voorop moet staan. Maar tegelijkertijd ontstaat voor die jongeren die geen werk hebben en bijvoorbeeld (nog) geen studiefinanciering krijgen een financieel probleem.