Zondag  werd de kandidaat voor de socialisten bekend die het zal opnemen tegen president Sarkozy bij de presidentsverkiezingen, die in april 2012 plaatsvinden. Zoals in de VS al langer gebruikelijk is, experimenteerde de socialisten met voorverkiezingen. Rechts, de UMP is verdeeld maar denkt eraan in 2017 de socialisten te volgen in deze "vernieuwing van de democratie"zoals het in commentaren wordt genoemd. De eerste ronde op 9 oktober was succesvol en liet een grote opkomst zien met bijna drie miljoen kiezers. Niet alleen socialisten mochten stemmen, iedereen die sympathiseerde met links kon vorige week zijn stem uitbrengen op een van de vijf kandidaten. Een euro werd gevraagd als bijdrage, waarmee de Parti Socialiste de kosten voor de organisatie compenseerde en tegelijkertijd de campagnekas vulde.

Omdat ik zelf in Parijs was, kon ik het stemmen van dichtbij meemaken. Floran, een vriend van mij uit Saint Ouen, een buitenwijk van Parijs ging stemmen voor de tweede ronde omdat geen van de kandidaten in de eerst ronde meer dan vijftig procent had gehaald. Ik ging met hem mee naar het stembureau, een schooltje in de buurt. Deze bleek dicht te zijn en op verzoek van de burgemeester was de plaatselijke pizzeria stembureau geworden.

Vrijwilligers van de partij zaten een tafeltje bij de hoek die was ingericht als stembureau. Er werd gecontroleerd of je stond ingeschreven als kiezer. Vervolgens kreeg je twee stembiljetten mee. Een van Francois Hollande en een met Martine Aubrey erop en een blauw envelopje. In een afgesloten hokje kon je je stem uitbrengen door een van de briefjes in de enveloppe te doen en deze in de afgesloten, maar doorzichte stembus te deponeren.

Om 19 uur ging ik kijken naar het stemmen. Tot mijn verbazing vroeg het hoofd van het stembureau mij om bij het tellen van het stemmen te controleren, als "internationale waarnemer" dacht ik. (Ik ben niet voor Hollande, maar uit Hollande)  Ik nam plaats aan tafel. Ik kreeg van een man de opengevouwen briefjes en moest steeds oplezen wat ers tond. Hollande ; Aubrey ; Aubrey, Hollande. Na het tellen moest ik net als de andere drie leden van het stembureau, de lijst tekenen.

Eerder op de dag had ik mensen gevraagd wat ze gingen stemmen. Veel kiezers twijfelden die ik sprak. Aubrey, nu burgemeester van Lille en voorzitter van de partij heeft al ervaring als minister en meer charisma dan Hollande. Maar misschien is ze te fel en te uitgesproken om ook voor de kiezers in het midden een aantrekkelijk alternatief te zijn voor Sarkozy.Francois Hollande was meer dan tien jaar partijleider, nu lid van de volksvertegenwoordiging uit Correze. Afgelopen jaar stak hij veel tijd in de voorbereiding van zijn kandidatuur door veel afdelingen te bezoeken en kennis op te doen wat er speelt in het land. En in 1981 was hij medewerker van Francois Mitterand, de laatste socialist in het Elysee, de woning van de president.

Na een half uurtje hadden we 97 voor Martine Aubrey en 100 stemmen voor Francois Hollande. Vanuit het hele stembureau telden we 298 stemmen, waarbij Hollande met 13 stemmen voorsprong won. Dat vond ik opvallend, want in Parijs had Martine Aubrey in de eerste ronde meer stemmen gehaald en St Ouen kent een communistische burgemeester. Omdat Aubrey de meest linkse kandidaat is, had ik verwacht dat ze hier bovenaan zou eindigen.

Het was leuk om zo direct betrokken te worden bij de voorverkiezingen, een mooie ervaring. En wellicht een idee om in een restaurant een stembureau in te richten om de drempel om te stemmen (nog) lager te maken.

Om 20 uur was het duidelijk dat Francois Hollande met circa 56 procent van de stemmen gewonnen had. Hij maakt volgens de Franse socialisten de meeste kans straks te winnen. Dat zei Hollande ook in zijn speech. De echte strijd is op 6 mei 2012 in de tweede ronde tegen Sarkozy, de voor de hand liggende kandidaat van rechts als huidige president.

Grootste taak is om links te verenigen. Voordeel van de voorverkiezingen is dat veel kiezers gemobiliseerd zijn en drie maanden lang de socialisten alle aandacht van de pers kregen. Nadeel is dat verschillen werden benadrukt en er venijn in de campagne sloop in de laatste beslissende week van de campagne. Rassembler is de opgave: verenigen om gezamelijk de strijd tegen rechts aan te gaan en voor het eerst sinds Mitterand in 1988 weer de presidentsverkiezingen te winnen.