De economische crisis gaat niet aan Nederland voorbij. Het kabinet zal waarschijnlijk met nieuwe bezuinigingen komen en de eerste schermutselingen tussen de coalitiepartijen en gedoogpartner vinden al plaats. Nog meer snijden op ontwikkelingshulp is een eis van Wilders. De inzet in Europa van Rutte cs is om beter de regels na te komen. Immers, begrotingsdiscipline is mooi, maar als landen zich er niet aan houden, welke sancties zijn er? Wie gaat het controleren? Een nieuwe Eurocommissaris die kan ingrijpen is een van de voorstellen waar premier Rutte en minister De Jager de boer op zijn gegaan.

Op een ander terrein lijkt  dit kabinet zich weinig aan internationale afspraken en Europees beleid aan te trekken. Als met dezelfde stoerheid en doortastendheid als bij het begrotingsbeleid ook voor natuur- en milieu zou worden opgetreden, dan zou dat veel beter zijn. Maar er wordt met twee maten gemeten.

Te beginnen met het natuurbeleid. Het drama begon al bij het regeerakkoord, waar in geval van compensatie van natuurschade door uitdieping van de Westerschelde het kabinet alle adviezen negeert en de Hedwigepolder (veel hectares, een boer) niet wil ontpolderen en onder water wil zetten. Hoeveel brieven uit Brussel moeten nog richting Torentje gestuurd worden om Nederland te wijzen op de afgesproken doelstelling natuurverlies te herstellen?

Het uitgangspunt van de afgelopen twintig jaar was om robuuste natuur te scheppen. Voorkom dat er losse eilandjes ontstaan van planten en dieren en zorg ervoor dat ze aaneengesloten worden. Het gaat om het ontwikkelen van een robuuste structuur van natuur, ecologische hoofdstructuur met een mooi woord. De doelstelling om dit te realiseren is in de ijskast gezet. Naast de bezuinigingen worden zelfs bestaande plannen doorkruist. Een voorbeeld is de Oostvaardse Plassen in Flevoland. Een paar jaar lang is met natuurbeheerders, Staatsbosbeheer, Provincie hard gewerkt aan een plan dat nu eindelijk uitgevoerd gaat worden. Maar nee hoor, de minister dreigt hier een stokje voor te steken en heeft de verzelfstandigde dienst Staatsbosbeheer op het matje geroepen. Hoewel het kabinet met de ene hand Provincies de ruimte geeft (inclusief bezuiniging) het natuurbeleid uit te voeren, verbiedt ze met de andere hand realisatie van plannen waardoor de natuur er op vooruit gaat.

De Europes ambitie voor aaneengesloten natuurgebieden, gezamenlijk met alle Eurolanden afgesproken, is kennelijk niet meer relevant en kan door dit minderheidskabinet genegeerd worden.

Hetzelfde geldt voor afspraken over CO2 reductie en fijnstofvermindering met autoverkeer als grootste bron. Geef auto's vrij baan en laat ze zoveel mogelijk 130 kilometer of meer rijden. Europese doelstellingen om de vervuiling terug te dringen, juist ook om inwoners van steden letterlijk meer lucht te geven, komen zo verder weg dan ooit.

Waar is de groene lobby binnen de VVD gebleven? Voorbeelden zijn oud-ministers als Nijpels en Winsemius die het milieubeleid in Nederland op de kaart zetten. Stef Blok, fractievoorzitter VVD zat jarenlang in het bestuur van het Zuid-Hollands Landschap die 40.000 hectare natuur beheert en ontwikkelt.

MIsschien is onderliggend probleem dat natuur en milieu nog steeds als linkse hobby worden gezien en vindt Den Haag dat daar in deze tijd geen ruimte voor is. Evenmin als de gedachte dat tot op zekere hoogte economische ontwikkeling en natuur- en milieu prima samen gaan, maar er wel grenzen zijn, die we met elkaar hebben afgesproken in Nederland en Europa en ons daar aan moeten houden.

Het is diep triest dat dit kabinet daaraan voorbij gaat en enerzijds de spelregels voor begroting wel prioriteit geeft en anderzijds op gebied van natuur- en milieu Europese afspraken aan zijn laars lapt!