Vanmiddag vond de herdenkingsbijeenkomst plaats van Meta Peeters, deelraadslid voor de PvdA in Charlois. Ze overleed vorige week dinsdag aan de gevolgen van kanker op 50-jarige leeftijd. Erg verdrietig!

Ik leerde haar voor het eerst kennen tijdens het canvassen toen Meta, ondanks haar gebrek aan ervaring in 2009 al huis aan huis ging uitleggen waarom de PvdA de juiste partij was. Meta was nog maar net deelraadslid en uit het juiste politieke hout gesneden. Ze had die eigenschappen die belangrijk zijn voor een volksvertegenwoordiger. Ze was actief, ze ging naar veel bijeenkomsten Ze luisterde goed naar wat mensen naar voren brachten. Ze observeerde goed wat ze tegenkwam in haar omgeving, of dat nu in de bibliotheek was, bij een wijkbijeenkomst of bij de supermarkt. Ze wat nieuwsgierig en wilde weten waarom dingen zo gingen of niet liepen als ze gingen en ze was erg aardig en hartelijk en deed gewoon.

Collega's van het advocatenkantoor waar ze werkten hadden een prachtig boekje gemaakt met foto's uit haar jeugd en moie teksten. Karakteristieken van Meta zijn: Rotterdam-nuchter-sterk verantwoordelijkheidsgevoel- loyaal tot in de teentjes.

In de fractie was ze als secretaris druk bezig met de organisatie van de fractie. Ze dacht uitvoerig mee in een werkgroepje over het jeugdbeleid in de deelgemeente, wat uiteindelijk leidde tot een kadernota jeugd, die de raad juni 2011 aannam. Toen had Meta te wijten aan haar ziekte al het grootste deel van haar werkzaamheden opgezegd. Ze bleef ondanks de tegenslagen positief en vol humor. Ze was kritisch naar het ziekenhuis, omdat de communicatie gebrekkig was, maar ook dankbaar dat ze de uitzaaiing in de hersenen hadden teruggedrongen wat haar tijdelijk meer kracht gaf.

In het begin was ze nog wat onzeker, de kat uit de boom kijkend toen ze pas in de politiek ging. Met wat tips en aanwijzingen van fractiegenoten leerde ze razendsnel de kneepjes van het politieke vak om haar kennis en observaties om te zetten in politieke actie en haar zorgen te vertalen in vebeteringen voor wijk en buurt.

Ook gaf ze zelf vaak tips aan collega's om ergens in te duiken of vragen over te stellen. Omdat ze nog niet zo lang meeliep, verwonderde ze zich terecht vaak over dingen die niet deugen. Dat is toch niet normaal zei ze, en als je dan 1,2,3 tellen nadacht, moest je haar gelijk geven.

Haar politieke werk combineerde ze met een drukke baan op een advocatenkantoor waar ze soms tot 20 uur s avonds zat te werken aan dossiers voor een van de advocaten die vaak op het laatste moment met allerlei dossiers aankwamen. Toch klaagde ze nooit over werkdruk of moeilijke combinatie

Bovenal was ze bijna tot het laatst toe mantelzorger, waarbij ze haar 89-jaar oude vader verzorgde die bij haar woonde en waarmee ze nog een uitstapje naar Kopenhagen maakte.

Ondanks haar ziekte bleef ze opgewekt en relativeren. Dat was ze ook nog toen ik haar vlak voor kerst in het hospice opzocht. Gewoon blijven doen was haar credo! Jammer Meta dat we niet langer van je talenten hebben mogen genieten.