Het is weer bijna kerst. Elk jaar verheug ik mij echt op de jaarlijkse gezelligheid met veel lichtjes, kerstkransjes en rode dikke mannen in rode kostuums. En als gemeenteraadslid word je voor alle diners en recepties uitgenodigd. Ik heb voor mijzelf besloten om dit jaar heel kritisch te zijn waar wel en waar niet naar toe te gaan. En ondanks het feit dat ik een groot fan ben van bijvoorbeeld het jaarlijks kerstdiner op het stadhuis, kies ik ervoor om dit jaar over te slaan. Ik heb er namelijk veel moeite mee om juist dit jaar te gaan. Een jaar dat veelal in teken stond en staat van grote bezuinigingen. Een ombuiging van ongeveer 500 miljoen op een begroting van 4 miljard, dat is alles behalve peanuts lijkt mij.

Maar goed, ik vind het lastig om nu, juist dit jaar, gezellig te gaan kerstdineren met raadsleden, Collegeleden en genodigden. Dit terwijl we bijvoorbeeld vandaag in de commissie gesproken hebben met en over Scala Rotterdam. Die volgend jaar, vanwege die bezuinigingen, misschien niet meer bestaat. Of de stichting Vluchtelingenorganisatie Rotterdam, die moeten gaan afbouwen, omdat er geen geld over is voor het vluchtelingenwerk.

En begrijp mij niet verkeerd, normaal ben ik niet weg te slaan van dit soort gebeurtenissen.. Het heeft ook wel iets. Het vieren van de kerst met de mensen die je alleen in vergaderzalen tegenkomt. Formele debatten, waar je soms hard tegen hard, recht tegenover elkaar staat. Ik weet bijvoorbeeld dat ik na een kerstdiner heel vriendelijk in mijn jas werd geholpen door Ronald Sörensen. Terwijl we bij wijze van spreken in de raadszaal geen woord tegen elkaar zeggen. En toch... ondanks deze momenten van verzoening vind ik het voor mijzelf niet kunnen om nu op kosten van de belastingbetaler gezellig ga eten. En daarmee bedoel ik echt niet te zeggen dat iedereen die een andere keuze hierin maakt, ongevoelig is voor de gevolgen van de massale bezuinigingen.

Integendeel, ik heb van dichtbij gezien dat iedereen er op zijn of haar manier moeite mee heeft.  Ik kies ervoor om deze afweging te maken. Puur op persoonlijke basis.

Om maar even te beginnen met een wat vreemd standpunt. Ik ben niet per defenitie tegen het aanbesteden van welzijn en zorg, maar ook niet per defenitie voor.

Voor mij is het van belang dat de kwaliteit van die welzijn en zorg gewaarborgd blijft. Daarom hebben wij in april van dit jaar al gevraagd naar alternatieve vormen van aanbesteden. Het lijkt of uit een soort automatisme of vanzelfsprekendheid standaard gekozen voor de ouderwetse manier van europees aanbesteden, waarbij er geconcurreerd wordt op prijs.

Daarvan hebben we gezien en meegemaakt dat het voor wat betreft de thuiszorg niet echt gunstig is geweest. We hebben toen om rust te creeeren, wel voor een vaste prijs gekozen, zodat dat element uit de concurrentie werd gehaald, en er meer geconcurreerd werd op de kwaliteit, maar je zag dat het in de praktijk voor één van de thuiszorgorganisaties onzekerheid meebracht. Deze aanbieder kreeg de gunning niet, was tot dat moment de grootste aanbieder van huishoudelijke verzorging en waren veel mensen die hier werkten, lange tijd onzeker over hun baan.

Wat ik van belang vind is dat het geen verplichting is om aan te besteden. Ik ben dan ook blij dat het College op ons verzoek dit meerdere malen heeft uitgesproken. In gesprek met Bram van Hemmen, bestuurder in IJsselmonde zag ik ook dat zijn keuze om wel aan te gaan besteden, ook positieve uitwerkingen kan hebben voor voor de wijken in zijn deelgemeente, Hij kijkt heel creatief naar hoe de wisselwerking tussen lokale welzijnaanbieders en de wijk geborgd kan worden in de afspraken. Wanneer een aanbieder de opdracht krijgt, maakt hij gelijk afspraken over wat die aanbieder, naast de gewone werkzaamheden, kan betekenen voor de directe omgeving.

Er zijn goede alternatieven van aanbesteden. Bijvoorbeeld het bestuurlijk aanbesteden. Een bestuurlijke aanbesteding levert voor alle partijen voordelen op. Zo wordt een convenant afgesloten voor zeven jaar in plaats van voor vier jaar bij een Europese aanbesteding. Het convenant kan daarna nog tweemaal stilzwijgend met een jaar worden verlengd. Het voordeel hiervan is dat alle betrokkenen, zowel de zorgaanbieders als de mensen die zorg nodig hebben, voor lange tijd weten waar zij aan toe zijn. Zorgaanbieders kunnen daardoor investeren in de zorg en hun werknemers zekerheid bieden. Het voordeel voor mensen die zorg nodig hebben voor langere tijd, is dat zij een relatie kunnen opbouwen met de persoon die hen komt helpen. In Boskoop heeft een wethouder daar samen met verschillende aanbieders in de thuiszorg een convenant getekend, waarbij de afspraak is gemaakt om niet alleen huishoudelijke hulp te leveren, maar ook andere vormen van zorg- en dienstverlening. Doordat er gewerkt wordt met een zogenoemde 'zorgleefplan' is het niet langer verplicht om Europees aan te besteden. In 2013 lopen hier in Rotterdam de contracten voor de huishoudelijke verzorging af. Dit is dan wel een goede mogelijkheid om werk te maken van kwaliteit.

Wanneer je overgaat op aanbesteden, hebben wij in de commissie aangegeven dat het van belang is om de rechten van werknemers te waarborgen. Zonder CAO-plicht geen aanbesteding. Daar zullen wij tijdens de begroting een motie over indienen. Ben benieuwd!!

B21….G4….N18….

Shit, nog steeds geen volle kaart! Gaar het vandaag nou wéér niet lukken? Er zijn wel erg veel mensen vandaag op de bingo afgekomen. Ik ben al 3 dagen aan het bingoën en kan geen balletje meer zien.

I14….O6…..B3….G26

Hé bijna…ik ben er bijna, heb bijna een volle kaart! Misschien gaat het toch weer lukken vandaag. Ik snak naar een warm bed. Gisteren ben ik toen maar samen met Khalid in het Zuiderpark gaan slapen. Wat zou Khalid nu eigenlijk aan het doen zijn. Hij kan nu helemaal nergens terecht omdattie geen papieren heeft. Het is een illegaal. Is eigenlijk wel gek dat hij dan blijkbaar geen bed meer nodig heeft om te slapen. Vind het ook wel een beetje bezopen dat hij daarom elke nacht moet rondzwerven op zoek naar een slaapplek. Het zijn toch ook gewoon mensen van vlees en bl.. oh, ik moet weer even opletten.

N10….G9….I12…B8

Ja! BINGO!!! Ja, ja, mevrouw ik mag hier slapen!! Mijn naam? Eh, dat staat op mijn pasje toch? Henk, Henk is mijn naam. U kent mij toch wel? Ik kom hier al 3 dagen bingo spelen. Wat zegt u?...niet vannacht? Ik mag niet vannacht hier slapen, maar morgen? Maar….waar moet ik dan vannacht gaan slapen? Waar zou Khalid zijn?

Woensdag in de commissie MVSP een interessante discussie gehad met Leefbaar. Al voor de commissie had Leefbaar in de media een casus beschreven waarbij een bijstandsmoeder in 1 jaar 30.000 euro extra had gekregen van de gemeente. “Jackpot van30.000" kopten onze vrienden van het AD en de Telegraaf. Waar ik mij aan gestoord heb is dat het beeld niet strookte met de werkelijkheid. Vervolgens nam de pers niet de moeite om hierop, toen in de commissie bleek dat het verhaal niet klopte, nadere berichtgeving te laten volgen.

Wat ik in de commissie zag gebeuren is dat er flinke gaten in het verhaal van Leefbaar werden geschoten door de andere commissieleden. Met name Jan Schonk van D66 deed dat op een hele krachtige manier. En toen ik de pers vervolgens heftig zag meeschrijven, dacht ik dat er wel een soort van correctie zou volgen op hetgeen daarvoor in de krant stond. Helemaal niks…

En dat is nou precies wat ik lastig vind bij het soort politiek bedrijven van Leefbaar. Gooien met stront… kijken hoeveel er blijft hangen en dan zelf aangeven dat het wel een beetje stinkt. Bij deze bewuste casus werd in de commissie al snel duidelijk dat een groot deel van de bijdrage van de gemeente een lening betrof, die vervolgens wordt ingehouden op de uitkering om zo de terugbetaling te regelen. En dat het bij een ander groot deel om eenmalige toelages ging. Het ging dus helemaal niet om jaarlijks terugkerend inkomen.

Waarom werd dat dan niet gecorrigeerd?  Of is dat geen nieuws? Sjonge jonge jonge!!

Wat lees ik nu toch? Dat was mijn eerste gedachte toen ik in de krant de vergelijking zag tussen wijlen Pim Fortuyn en Anders Breivik..

Is die filosoof nu helemaal gek geworden was mijn tweede gedachte. Om af te sluiten met de kreet: van onze Pim blijf je af. Gek hé! Een dergelijke kreet uit mijn mond, had ik niet verwacht. Toch voelde het wel zo. Een paar weken geleden zat ik te kijken naar een herhaling van de TV Show, met daarin een portret van Pim Fortuyn. En hoewel ik het feitelijk nooit met hem eens zal worden daar waar het gaat om zijn standpunten over de Islam, raakte ik toch ontroerd bij het zien van die strijdlustigheid, de eerlijkheid en de humor. En natuurlijk is de vergelijking absurd. De uitlatingen van Pim toen (hoe kwetsend ook) waren van een totaal ander niveau dan hoe het vandaag de dag gebezigd word door bijvoorbeeld Geert Wilders. Laat staan dat je hem vergelijkt met een misdadiger die vond dat hij de wereld moest hoeden tegen een opkomende linkse elite.

 De woorden van Pim riepen niet op tot het bezigen van geweld jegens een andere groep. Als ik Geert Wilders hoor roepen in de Tweede Kamer notabene, dat Marokkaanse tuig in de knieen moeten worden geschoten, dan is dat echt van een totaal andere orde dan het uitroepen van de Islam als achterlijke cultuur. Daar ben je het mee eens of niet. Begrijp mij niet verkeerd, toen Pim dat zei, was ik echt boos en geschokt. Ik had het helemaal gehad met hem. Maar nu zeg ik net zo hard: Van onze Pim blijf je af…ech wel!!

 Zo..dat moest ik echt even kwijt.

Vorige week een pittige discussie gevoerd over een evt commissiereis naar Bulgarije.

En hoewel ik een groot voorstander ben van commissie- c.q. studiereizen, heb ik er nu grote moeite mee. En dat ligt niet alleen aan de keuze voor het land Bulgarije, Waarom Bulgarije, dacht ik toen ik het voorstel las. Het antwoord was om o.a. een oplossing te zoeken voor het Moe-landersvraagstuk in Rotterdam. Volgens mij moet je eerder een oplossing hier zoeken bij de polen en Bulgaren hier.

Maar goed, de kern van mijn bezwaar om op commissiereis te gaan, ligt meer en vooral op het tijdstip. Ik vind het een heel lastig verhaal om uit te leggen dat in tijden van grote bezuinigingen, je wel geld reserveert voor een commissiereis. In tijden waarin we nog een keer moeten bezuinigen op de Wmo, de individuele voorzieningen, in tijden dat we het voortbestaan van de volksuniversiteit in de waagschaal leggen, en in tijden dat we de BOK-vergoeding willen stoppen en die niet meer verstrekken aan Rotterdammers met een WWB-uikering die vrijwilligerswerk doen. Ik vind dat dus zoals eerder gezegd een lastig verhaal om aan de buitenwereld uit te leggen. Ik ben er eerlijk gezegd meer voor om deze jaren af te zien van dit soort activiteiten.

Vind u ook niet? 

Je maakt wel eens wat mee als raadslid! Alhoewel, ik stond vanmorgen gewoon in de keuken, alvast beginnend aan het avondeten. Ik had wat extra tijd vanwege de staking van de RET. Ik werd opgeschrikt door een luide gil. Een buurvrouw rende al gillend en huilend  een jonge man achterna. Blijkbaar had hij haar telefoon gestolen en ging er op de fiets vandoor.

 

De PvdA vrouwenorganisatie heeft bij monde van voorzitter Keklik Yücel besloten om het hoofddoekjes debat ‘nieuw leven’ in te blazen. Haar stelling is dat de hoofddoek niet meer van deze tijd is en zijn nut kende in de oertijd.

Natuurlijk verwerp ik alle vormen van dwang. Ik vind het echt onacceptabel dat vrouwen tot wat dan ook gedwongen worden. Zo ook het dragen van een hoofddoek. Dat dient een persoonlijke keuze te zijn. Daar gaat wat mij betreft niemand over, behalve de vrouw die er voor kiest.

Niet meer van deze tijd….dat is het statement. Kennelijk is het dus wel iets van deze tijd om iemand een deel van zijn identiteit te ontnemen. Iemand het recht ontnemen op het uiten van het eigen geloof.

Want voor het gemak wordt aangenomen dat vrouwen een hoofddoek dragen, omdat het van iemand anders moet. Een vader, een broer, neef of een echtgenoot. Ik durf de stelling aan dat de meerderheid van de vooral jonge vrouwen die een hoofddoek dragen, dit doen omdat het een bewuste keuze is uit religieuze overtuiging.

En als dat voortkomt uit de gedachte dat mannen anders seksuele gevoelens hebben bij het zien van onbedekte vrouwen, dan nog vind ik het een vrije keuze van de vrouw in kwestie zelf. Dat is waar zij in gelooft en dat is wat zij vanuit haar eigen geloofsovertuiging wil doen omdat haar opperwezen dat van haar vraagt. Je kan het er niet mee eens zijn, maar je gaat er niet over! De scheiding tussen kerk en staat is wat mij betreft hier ook aan de orde. Het past de politiek niet, ook de PvdA, om dit soort theologische discussies te voeren.

Wat centraal moet staan is niet die achterliggende gedachte, en natuurlijk mag je daar een mening over hebben. Maar die mening mag in mijn ogen niet allerlei acties tot gevolg hebben die haaks staan op wat wel centraal moet staan: namelijk de vrijheid van godsdienst, verankerd in artikel 1 van de grondwet.

Mevrouw Yücel geeft aan het einde van haar betoog aan dat ze vindt dat de PvdA moet blijven roepen dat we achter de Fatima’s staan die de vrijheid opzoeken. Natuurlijk!!! denk ik dan. Daar wil ik altijd de strijd voor voeren. Daarvoor ben ik de politiek in gegaan. Maar diezelfde strijd wil ik ook voeren voor de Fatima’s die diezelfde vrijheid opzoeken en kiezen voor de bedekking van het hoofd. Het zelfbeschikkingsrecht werkt namelijk twee kanten op. Het gaat inderdaad om het bestrijden van die vaders, broers, neven en echtgenoten die meisjes en vrouwen dwingen om een hoofddoek te dragen. Maar dat geldt dus ook de andere kant op. Er zijn ook veel vrouwen die een hoofddoek zouden willen dragen, maar dit niet doen omdat ze bang zijn voor de reacties van hun werkgever, collega’s en sociale omgeving. Hoe zit het dan met die Fatima’s, Mevrouw Yücel?

De PvdA maakt zich sterk voor iedereen. Iedereen telt mee. Dat is het credo dat de PvdA hanteert. Maar kennelijk geldt het niet voor bewuste hoofddoekdragende vrouwen. Deze vrouwen krijgen nu de boodschap van de vrouwenorganisatie PvdA dat je pas meetelt als je jouw hoofddoek afdoet, immers dat is pas een teken van vrijheid!

Sorry, mijn naam is Fatima en dat is niet mijn PvdA-boodschap!

Fatima Talbi

N.B. Hierbij de link naar het interview met Keklik Yucel (uit De Pers van 10 april 2011): http://www.depers.nl/binnenland/560298/Hoofddoekje-had-nut-in-de-oertijd.html