De allochtone stem.
 
De allochtone Rotterdammer word veelal aangesproken in de term van moeten. "Jullie" of vooral "ze" moeten dit en ze moeten dat.
Ze moeten inburgeren, ze moeten de Nederlandse taal leren, ze moeten vrijwilligerswerk doen, ze moeten - als ze er één dragen , hun hoofdoek afdoen of er als het zou kunnen, belasting over betalen. Dat 'de' allochtonen zelf willen inburgeren, de nederlandse taal willen leren en gewoonweg mee willen doen in Rotterdam, hun stad, komt helaas niet naar voren. Ongeacht wat men gelooft, aanhangt of vandaan komt.
 
Kortom: ze moeten van alles, maar...ze mogen van Leefbaar Rotterdam niet stemmen en al helemaal niet op de PvdA. Het is kennelijk ondenkbaar dat mensen, Rotterdammers die,-zoals Leefbaar Rotterdam het stelt- in 'achterstandswijken' wonen, een bewuste stem kunnen uitbrengen. Een bewuste stem op een partij waar ze zich in herkennen en vooral erkend door voelen. Er word met zoveel dedain en minachting gesproken over de allochtone stem. Je onderdeel voelen van deze samenleving betekent ook dat je deel kunt nemen aan democratische processen. En natuurlijk moeten onrechtmatigheden en misstanden worden onderzocht om zo een rechtvaardige uitslag te realiseren. Maar maak geen onderscheid tussen stemmen. Een allochtone stem is net zo waardevol en van belang als de stem van ieder ander.
 
Als een soort bewaker van de vrije stemmers meende Leefbaar Rotterdam misstanden in de stemhokjes te moeten aanpakken. Alleen dan voelden ze zich geroepen om in die 'achterstandswijken' rond te wandelen. Niet om die achterstandspositie te verbeteren van de kiezers, maar vooral om ze aan te spreken in termen van: je moet dit, je mag dit niet, dit is ongeldig en dit is fraude. 
 
Oh ja...Marco Pastors snapte niet waarom zoveel mensen op de PvdA stemmen?
 
Fatima