Om maar even te beginnen met een wat vreemd standpunt. Ik ben niet per defenitie tegen het aanbesteden van welzijn en zorg, maar ook niet per defenitie voor.

Voor mij is het van belang dat de kwaliteit van die welzijn en zorg gewaarborgd blijft. Daarom hebben wij in april van dit jaar al gevraagd naar alternatieve vormen van aanbesteden. Het lijkt of uit een soort automatisme of vanzelfsprekendheid standaard gekozen voor de ouderwetse manier van europees aanbesteden, waarbij er geconcurreerd wordt op prijs.

Daarvan hebben we gezien en meegemaakt dat het voor wat betreft de thuiszorg niet echt gunstig is geweest. We hebben toen om rust te creeeren, wel voor een vaste prijs gekozen, zodat dat element uit de concurrentie werd gehaald, en er meer geconcurreerd werd op de kwaliteit, maar je zag dat het in de praktijk voor één van de thuiszorgorganisaties onzekerheid meebracht. Deze aanbieder kreeg de gunning niet, was tot dat moment de grootste aanbieder van huishoudelijke verzorging en waren veel mensen die hier werkten, lange tijd onzeker over hun baan.

Wat ik van belang vind is dat het geen verplichting is om aan te besteden. Ik ben dan ook blij dat het College op ons verzoek dit meerdere malen heeft uitgesproken. In gesprek met Bram van Hemmen, bestuurder in IJsselmonde zag ik ook dat zijn keuze om wel aan te gaan besteden, ook positieve uitwerkingen kan hebben voor voor de wijken in zijn deelgemeente, Hij kijkt heel creatief naar hoe de wisselwerking tussen lokale welzijnaanbieders en de wijk geborgd kan worden in de afspraken. Wanneer een aanbieder de opdracht krijgt, maakt hij gelijk afspraken over wat die aanbieder, naast de gewone werkzaamheden, kan betekenen voor de directe omgeving.

Er zijn goede alternatieven van aanbesteden. Bijvoorbeeld het bestuurlijk aanbesteden. Een bestuurlijke aanbesteding levert voor alle partijen voordelen op. Zo wordt een convenant afgesloten voor zeven jaar in plaats van voor vier jaar bij een Europese aanbesteding. Het convenant kan daarna nog tweemaal stilzwijgend met een jaar worden verlengd. Het voordeel hiervan is dat alle betrokkenen, zowel de zorgaanbieders als de mensen die zorg nodig hebben, voor lange tijd weten waar zij aan toe zijn. Zorgaanbieders kunnen daardoor investeren in de zorg en hun werknemers zekerheid bieden. Het voordeel voor mensen die zorg nodig hebben voor langere tijd, is dat zij een relatie kunnen opbouwen met de persoon die hen komt helpen. In Boskoop heeft een wethouder daar samen met verschillende aanbieders in de thuiszorg een convenant getekend, waarbij de afspraak is gemaakt om niet alleen huishoudelijke hulp te leveren, maar ook andere vormen van zorg- en dienstverlening. Doordat er gewerkt wordt met een zogenoemde 'zorgleefplan' is het niet langer verplicht om Europees aan te besteden. In 2013 lopen hier in Rotterdam de contracten voor de huishoudelijke verzorging af. Dit is dan wel een goede mogelijkheid om werk te maken van kwaliteit.

Wanneer je overgaat op aanbesteden, hebben wij in de commissie aangegeven dat het van belang is om de rechten van werknemers te waarborgen. Zonder CAO-plicht geen aanbesteding. Daar zullen wij tijdens de begroting een motie over indienen. Ben benieuwd!!