Rotterdamse burgemeester Aboutaleb sommeert politie en justitie in bijzijn van burgers beter naar hen te luisteren.

‘Dit is nieuw, dit is geweldig’, constateert Paul Claessens, bewoner van Het Oude Westen, een van de hipste en tevens onveiligste wijken van Rotterdam. Met honderd andere buurtbewoners heeft hij zojuist in een kerk in zijn wijk een bijzondere vergadering van ‘de driehoek’ bijgewoond, het reguliere werkoverleg tussen de burgemeester, de hoofdofficier van justitie en de chef van het Rotterdamse politiekorps.

Burgemeester Ahmed Aboutaleb bedacht dat hij dit doorgaans strikt besloten veiligheidsoverleg tussen hemzelf, korpschef Aad Meijboom en hoofdofficier van justitie Henk Korvinus maar eens een viertal keren in de wijken moest gaan voeren, met de deuren open. Veiligheid is immers ook zaak van de burgers zelf, stelt hij.
Zo sluit Aboutaleb op deze woensdagavond van 2009 de reeks af in Het Oude Westen. Dit is de Vogelaarwijk in het centrum van Rotterdam die in 2008 door aanhoudende drugsoverlast degradeerde van probleemwijk naar onveilige wijk, de laagste categorie in de gemeentelijke veiligheidsindex.

Tienduizend inwoners telt Het Ouden Westen. Iets meer dan een kwart is autochtoon. Van de winkels in het gebied wordt driekwart gerund door allochtone ondernemers. Het Saftlevenkwartier gold tot 2001 als een van de gevaarlijkste plekken van het land. Mede door intensief cameratoezicht krabbelde de wijk sindsdien langzaam op. Maar vorig jaar was er de terugval, die volgens de politie uitsluitend moet worden toegeschreven aan ‘de toegenomen subjectieve beleving van onveiligheid’.

 Zonder een blad voor de mond te nemen leggen de in de Paradijskerk aanwezige wijkbewoners hun grieven op tafel. Paul Claessens zegt dat de buurt zich onvoldoende serieus genomen voelt. ‘Onlangs werd er bij ons in de straat een hennepkwekerij opgerold. Daar is een jaar geleden al over geklaagd! Waarom moest dat een jaar duren?’ ‘Een jaar wachten – dat kan natuurlijk niet’, reageert de aanwezige districtschef van politie. Aboutaleb vindt dat onvoldoende. ‘Ik wil dit uitgezocht zien. Is het zo dat over die hennepkwekerij al een jaar geleden een melding is ontvangen?’, vraagt hij korpschef Meijboom. ‘Zo ja, waarom is daar niet onmiddellijk actie op gevolgd?’ Tegen Claessens: ‘Als u uw naam en adres doorgeeft, ontvangt u van ons een verslag.’

Ook bij andere klachten – vaak opvallend goed geformuleerd – schrijft Aboutaleb ijverig mee. Hij maakt ‘een actielijstje’ van alle kwesties die worden aangedragen. Ook inventariseert hij ter plekke bij de korpschef en de hoofdofficier de mogelijke follow-up.
Er zijn veel opmerkingen over drugsgerelateerde overlast rondom coffeeshop Nemo. Aboutaleb zegt toe het vergunningsbeleid rond Nemo nadrukkelijk persoonlijk te gaan bewaken. Stadsmarinier Tijs Nederveen blijkt intussen geen enkel vat te krijgen op twee zorgmijdende overlastgevers in de wijk. Aboutaleb: ‘Kan ik dwangmiddelen inzetten? Hebben we een rechterlijke machtiging geprobeerd?’ Nederveen: ‘Is geprobeerd. Niet gelukt.’ Aboutaleb: ‘Dan draag ik nu de hoofdofficier op hiernaar te kijken.’ Korvinus knikt dat ook hij het punt genoteerd heeft.

Na twee uur praten sluit Aboutaleb de vergadering onder de belofte dat het drietal over drieënhalve maand zal terugkeren om te vertellen wat zij hebben gedaan.
‘De vorige burgemeester, Ivo Opstelten, was ook daadkrachtig’, stelt wijkbewoner Rini de Otter opgetogen. ‘Maar Aboutaleb gaat een stap verder door ons er nauw bij te betrekken. Hij is echt een man van het volk. Dat merk je aan alles.’

Verschenen in de Volkskrant van donderdag 1 oktober 2009