In de peilingen staat de PvdA er belabberd voor. Toch straalt Dominic Schrijer één en al optimisme uit. De wethouder (Werk, Sociale Zaken) is ervan overtuigd dat de PvdA onder zijn leiding net als vier jaar geleden de grootste partij in Rotterdam kan worden. Omdat de partij mooie successen heeft geboekt.

 

“In Rotterdam heeft we de afgelopen jaren een record aantal mensen aan het werk gekregen. We ondersteunen het midden- en kleinbedrijf. Daar zijn we bijzonder trots op. De komende jaren houden we de economie vitaal. Met een kanjer als Hans Vervat in ons midden gaat dat lukken. We blijven bouwen aan één Rotterdam.”

 

Als voorvechter van een streng veiligheidsbeleid werd Schrijer lang gezien als de man die vanuit de PvdA een brug kan slaan naar Leefbaar, het andere grote machtsblok in de gemeenteraad.

 

“Samenwerking is verder weg dan ooit,” zegt Schrijer. “Ik sluit niemand op voorhand uit, maar Pastors zal echt een andere toon moeten aanslaan. Zijn destructieve opstelling is heel slecht voor Rotterdam en haar inwoners. De kiezers mogen straks zeggen in welke stad ze willen wonen. Willen ze dat iedereen meetelt en meedoet of kiezen ze voor een stad waarin mensen worden buitengesloten? Dat laatste propageert Leefbaar Rotterdam.”

 

Schrijer profileert zich al enige tijd als het geweten van de PvdA. Hij schoot uit zijn slof toen Leefbaar de vermeende koppigheid en hooghartigheid van burgemeester Aboutaleb koppelde aan diens moslimachtergrond. “Er zit een patroon in,” zegt Schrijer. “Leefbaar radicaliseert. De partij haakt gretig in op ‘kopvoddentaks’ van Geert Wilders. Het is denigrerend en respectloos naar vrouwen die een hoofddoekje dragen. Leefbaar verdeelt de stad in zogenaamde echte Rotterdammers en mensen die elke dag moeten bewijzen dat ze deugen.”

 

Schrijers grootste concurrent is Hamit Karakus, de collega-wethouder die nog moet beslissen of hij PvdA-kandidaat is. “We hebben een verschillend profiel, maar dezelfde boodschap. De leden beslissen. Maar wie ook lijsttrekker wordt, in de verkiezingsstrijd vormen Karakus en ik één front. Samen met andere kopstukken als Jantine Kriens, Hans Vervat en Peter van Heemst.”