Een woonvoorziening met zorg en begeleiding. Dat is volgens verslavingsinstelling Bouman GGZ dé manier om zieke daklozen op het juiste pad te brengen. De methode zou effectiever zijn en bovendien de helft aan kosten schelen: een dakloze verslaafde kost de gemeenschap jaarlijks bijna een ton aan inzet van onder meer politie en zorg. Dit blijkt uit een evaluatie van de instelling van de afgelopen vier jaar naar de opvang van verslaafden in Rotterdam.

De Rotterdamse aanpak houdt in dat medische behandelingen worden gecombineerd met 24-uursbegeleiding op het gebied van wonen en werken. “Je kunt mensen wel alleen in een woonvoorziening stoppen”, zegt John Bakkes van Bouman GGZ. “Maar als problemen niet worden opgelost, vallen ze weer terug.”
 

In de afgelopen jaren zijn 2700 van de 2900 daklozen van de straat gehaald en is een zorgtraject geboden. Hieronder vallen ook de heroïneprostituees van de Keileweg, toch duiken enkelen weer op en worden op straat gesignaleerd, geeft Bakkes toe. “Ongeveer een op de tien vrouwen heeft moeite met het systeem. Dit heb je altijd bij elke vorm van zorg. Het gaat maar om enkelen, voorheen waren dit er veel meer.”
De instelling wil de aanpak nu ook toepassen op andere groepen, waaronder ‘draaideurgevangenen’. “In de gevangenis zitten veel mensen die daar niet thuishoren”, zegt Bakkes. “Vooral verslaafden die veel diefstallen plegen. Na hun veroordeling stelen ze gelijk weer om aan dope te komen.”

Verschenen in Metro van woensdag 16 september 2009