Donderdag 9 juni werd ik geïnstalleerd tot wethouder van Rotterdam en die avond besloot ik mijn zomervakantie te beperken tot vier dagen Frankrijk. In de trein van Parijs naar Rotterdam kijk ik terug op mijn zomer in het bruisende Rotterdam.

Ik had twee doelen: de stad nog beter leren kennen en met de organisatie van de sociale dienst aan de slag gaan. Dat is goed gelukt. Tussen ritjes naar de werkpleinen door, ontmoette ik mooie Rotterdammers die trots hun Rotterdam lieten zien. Ongedwongen, geen 'gehotemetoot' en gezelligheid voorop.

In Crooswijk begon ik met een kop koffie bij Stien Weijgertse. Heerlijk om haar enthousiasme, boosheid en noeste arbeid in de wijk te zien. In een chalet maakten we rustig kennis met elkaar. Het mooie was dat ik via een verzorgingshuis en het BuurtLAB belandde op de Avenue Concordia.　Grote tegenstellingen in een klein stukje Rotterdam.

In Feijenoord was ik te gast bij Atabey Senyurek, huisarts op het Arikaanderplein. Hij vertelde mij over de gezondheidsverschillen in de stad. Gelukkig ben ik ook verantwoordelijk voor het programma gezondheid. Juist het verhaal van Atabey doet mij als sociaal-democraat opveren. Dat je per ongeluk ergens geboren wordt, kan zo maar elf jaar van je levensverwachting kosten! Aan de slag PvdA-ers.

Het struinen over de markt en praten met mensen die er al jaren komen is natuurlijk een cadeau. 's Avonds heb ik samen met de wijkagent　een rondje Feijenoord gedaan. Hem　had ik　eerder ontmoet op de markt en hij　nodigde mij uit om met hem op　te trekken. Ik zag de wijk door zijn bril en we dronken koffie bij mensen die al 60 jaar in de wijk woonden en alles zagen veranderen. Door een verrekijker lieten ze wietplantages en opgesloten mensen zien... Werk aan de winkel!

Heijplaat vond ik charmant. Ik kwam hier nadat ik met vijftien vrouwen sprak over hun re-integratieproject in bedrijven in de haven. Heel succesvol en inspirerend: krachtige mensen die hun draai zoeken en vinden.　Ik werd op Heijplaat ontvangen door Nico Prins. Hij kent alles op z'n duimpje en　heeft mij ontzettend veel uit de doeken gedaan over het faillissement van RDM en de effecten　daarvan op de bewoners en hemzelf.

Tot slot, kom ik nu aan op Rotterdam. Helaas is er nu geen tijd om nog veel meer te delen, zoals het bezoek aan Spangen, Dok010 en nog veel meer. Dat komt later graag bij een borrel. Rotterdam had mij lang geleden al veroverd, maar deze zomer ben ik helemaal bezweken. Mijn draai heb ik inmiddels gevonden en ik zet samen met jullie m'n schouders onder de klussen die ons de komende jaren te wachten staan!