'Wie de oorlog niet begrijpt, begrijpt de Nederlandse samenleving niet'. Veel mensen hebben van ouders, grootouders of anderen in hun omgeving over de Tweede Wereldoorlog (1940-1945) gehoord. Maar hoe is dat als deze oorlog niet tot je vaderlandse geschiedenis behoort omdat je ouders of grootouders uit Turkije komen? "Veel mensen van Turkse origine weten weinig van de Tweede Wereldoorlog", stelt PvdA-raadslid Zeki Baran vast.

Hij is in maart herkozen als gementeraadslid voor de PvdA. Daarnaast is hij voorzitter van de DSDF, een afkorting van turkse woorden die Federatie van Democratische en Sociale Verenigingen in Nederland betekenen. Er zijn 14 Turkse-Nederlandse vereniging bij aangesloten. De DSDF is van mening dat de kennis over de Tweede Wereldoorlog bij de achterban moet worden opgekrikt.

Verdriet
Ín Turkije wordt op school veel aandacht besteed aan de Eerste Wereldoorlog. Maar aan de Tweede Wereldoorlog? Eèn hoofdstuk misschien. Als je in een land als Nederland woont, dan moet je er echt meer over weten. Wie de Tweede Wereldoorlog niet begrijpt, die begrijpt een deel van de Nederlandse samenleving niet. Grapjes die er over gemaakt worden, gedichten die geschreven zijn, de gedachtegang van veel mensen, noem maar op. Als je de normen en waarden wilt delen, dan wil je het ook het verdriet delen. Er is een Turks spreekwoord dat luidt: Hoe meer je het verdriet deelt, hoe minder pijn het doet.’In de oorlog moest iedereen zijn fiets en radio inleveren bij de Duitsers. ‘Dat zijn echt dingen die je leert door contact met mensen. Wat velen zich ook niet realiseren, is dat er tijdens de oorlog ook een groot aantal homoseksuelen en zigeuners zijn vermoord. Mede daarom reageren veel Nederlanders emotioneel op discriminatie.’Anne Frank staat als symbool voor een tijdsbeeld. En haar dagboeken zijn zelfs in het Turks vertaald. Daarom heeft de DSDF samen met ILIK Productions op 3 mei een avond georganiseerd in het Theater Zuidplein waarop een aantal politici, deels van Turkse afkomst uit de Turkse editie van Anne Frank voorlezen. Daarnaast worden filmfragmenten uit de oorlog getoond, bijbehorende licht en geluidseffecten en korte voorstelling, gespeeld door studenten van de Erasmus Universiteit. Een aantal van de lezers zijn enkele Tweede Kamerleden van D66, CDA, VVD, en D66, wethouder Kriens en twee overlevenden van de Tweede Wereldoorlog.

Onwetendheid
‘ Er komen veel mensen van organisaties. Maar dat zijn wel de sleutelfiguren die iets aan de onwetendheid over de oorlog kunnen veranderen. Vier mei is ook mijn verdriet, 5 mei is ook mijn bevrijding, de koningin is ook mijn koningin en Nederland is mijn land. Respect en acceptatie staan centraal. We moeten voorkomen dat onze kinderen ooit een boek als Anne Frank lezen met een andere naam in een andere tijd.’