Nieuw soort benadering

Vrijdag, 26 januari 2007. Column, Fouad el Haji

Nieuw soort benadering

Het kan raar lopen. Zo krijg je als moslimminderheid alle hoeken van de samenleving te zien (noem het inburgering) en zo komen de complimenten je achter elkaar aanwaaien. Moslims roepen al jaren dat ze gelukkig zijn zoals ze zijn en dat hun religie daarin een zeer belangrijke rol speelt. Maar nee, “Gij zult seculariseren, ontzuilen en opgaan in de grote massa”, klonk het devies aan de overkant.

Ik las laatst een optimistisch artikel over de nieuwe lente in Rotterdam, maar ja, één zwaluw maakt nog geen zomer, dacht ik. Of toch? Welnu, ik stuitte alleen al deze week op maar liefst drie ontboezemingen in drie verschillende bladen die moslimminnend Nederland gerust als adhesiebetuiging mag kwalificeren.

Het begon met een artikel in de Volkskrant van 20 januari waarin socioloog Abram de Swaan
de toestand in de wereld analyseert. De Swaan, ooit veroordeeld wegens godslastering, vindt dat er teveel gepraat wordt over Moslims, terwijl het naar zijn mening veel interessanter is te kijken naar wat er aan de hand is met de ‘boze inlanders’, zoals hij dat noemt. Deze boze inlanders zijn volgens hem boos en onzeker door de ontzuiling en het verdwijnen van de ideologieën waardoor ze geen houvast meer hebben. Waarmee hij maar wil zeggen: Moslims hebben die houvast wel.

Een steunbetuiging uit een nog onverwachtere hoek is het interview met Rita Verdonk in de NRC van 22 januari waarin zij verklaarde zeer te spreken te zijn over Tariq Ramadan en dat dat zelfs wederzijds zou zijn. Inderdaad, na alles wat er over hem de afgelopen weken is geschreven, mag je dit best verassend noemen. Hij zou haar hebben geadviseerd om de moslims met meer respect en meer dialoog tegemoet te treden. Op zichzelf een prima advies, maar zou mevrouw Verdonk dit een half jaar geleden ook hebben opgebiecht? Natuurlijk wel, ze heeft toch al die ramadanfestivals laten gesponsord.

Maar het meest verrassende compliment kwam van de Britse premier Tony Blair deze week in het tijdschrift Foreign Affairs. Aan de korte en springerige zinnen te merken heeft hij het stuk zelf geschreven. In dat artikel, getiteld ‘onze en hun waarden’ legt hij uit dat de oorlog die nu in de wereld woedt niet zozeer een militaire, maar eerder een oorlog is om waarden. Een oorlog waarin niet de wapens doorslaggevend zijn, maar de vraag of we erin slagen om hun geesten en harten te veroveren. Afin, je kent het discours van Blair vast wel. Maar verderop in zijn artikel biecht ook hij op: ‘de ironie is dat die anderen scherper voor ogen hebben waar het om draait dan veel mensen in het Westen’.

Ik heb zelf nog veel vragen aan Tariq Ramadan. Bijvoorbeeld over hoe hij denkt over de positie van de vrouw in de Islam en andere issues. Maar ik moet opschieten, want voorlopig staat het drie-nul bij rust en dat had ik een half jaar geleden ook niet verwacht, eerlijk gezegd.

Gerelateerde dossiers

Nieuwsbrief

Onze wekelijkse nieuwsbrief ontvangen? Vul hieronder uw e-mailadres in en klik op 'aanmelden'.